Στον ποιητή A.B.Γ,
Τώρα δεκαπέντε χρόνια
Λερώνω τα σεντόνια
Mε όνειρα
Που με ξυπνούν
Ψάχνω αγωνιωδώς την Φόρμα
Ξεκινώ από την μέση
Στην μέση του δωματίου
Μία ξύλινη καρέκλα
Εκεί καθόταν ο Δ....
Που είναι οι γιορτές
που μας υποσχέθηκαν;
Που είναι το κρασί;
Το καινούργιο κρασί;
(πεθαίνει στο κλήμα αντί να ανθεί)
Σπερματική παρωδία
δώρισε μας μια ώρα για μαγεία.
Εμείς του πορφυρού...
Άκου το γυάλινο μπουκάλι
το μαύρο σορτσάκι
αυτός ο μερισμός
είν' ο προορισμός !
ταιριάζει το άδειο κουτάκι
με το πενταώροφο λεξικό
ταιριάζει ο Μ.
με τις ωραίες γάμπες της αεροσυνοδού
μόνα...
Όλο το σώμα
Μια πληγή
Τα χέρια μου πληγή
Τα χείλη μου πληγή
τα στήθια μου πληγή
τα πέλματά μου, τα γόνατα
και τ’ ανοιχτά μου μάτια.
Κι όταν λέω όλο μου...
Τοποθετώ επί του βραχίονός μου βράχους
επί της στύσεως μου άστρα
ερωτηματικά μετά του έρωτος
Ύβρεις εντός της βρύσεως
Τοποθετώ εκπλήξεις προ των πλήξεων
δράσεις προ της βράσης
τάσεις προ...
I.
Οι αγάπες μας είναι πουλιά
που έφυγαν
και δεν θα επιστρέψουν
ούτε στα πιο θερμά μας καλοκαίρια.
Οι φτερούγες τους,
βαθιά κρυμμένες στο κορμί μας.
Τα ράμφη τους,
τραύματα στις φτερούγες...
Έρχονταν και παλιότερα παρόμοιες μαύρες μέρες
το μάτι όμως συνήθιζε σε λίγο το σκοτάδι,
τώρα απ' τους τοίχους έκανα στα γόνατα σημάδι
κι είν’ οι Τετάρτες Σάββατα,...
Η νύχτα σήμερα είναι μοβ
τα δίχτυα της είναι κόκκινα
τα φώτα της είναι κίτρινα
τα άνθη της ολόλευκα
στο λίκνισμά της τρεμοπαίζουν οι ανάσες των εραστών
στα κέντρα...
