Ποιήματα

    Με ηλεχροφόρα σύρματα εχώρισα τον ουρανό σε αμέτρητα τετράγωνα. Σε κάθε τετράγωνο έδωσα κ' από ένα όνομα.   Το ένα ήταν Το Σύννεφο το άλλο ήταν Ο Αέρας εκείνο λεγόταν...

Μιας φύσης άρρωστης/ καρπός μιας προσδοκίας

Έχω στα χέρια μου ένα πτώμα το ταΐζω με λέξεις το ντύνω δέρμα παχύ   Του φτιάχνω μελωδίες ρεφρέν πανομοιότυπα για να κοιμάται   Με μια ματιά με μια μυρωδιά ξαναζωντανεύει    το πτώμα   γίνεται  πάλι  εγώ.   Φωκάς

Τα ενθυμήματα απ΄τις αγάπες που διαβήκανε, σκορπίσανε  σαν στάχτη και σαν άμμος, σαν άνθρωποι  και σαν πουλιά, στου ορίζοντα τα έσχατα σημεία, και σαν τα κροταλίσματα  των άχρηστων κοκάλων τους, των κούφιων οργασμών τους.   Τα...

Στην βρώμική του κουνιστή ολημερίς να ρουθουνίζει στον ύπνο πότες να γαβγίζει κι αυτή ειν' όλη του η ζωή   Σμπαράλια η ψυχούλα το σπίτι σαν αφήνει ο κύρης μα το...

με τον φίλο Επιμενίδη -μάστορα της ηλεκτρικής- κάτι καλοκαίρια σε ηλικία τρυφερή κοριτσιών με την αλμύρα φανερώματα σε μιά τυράντα που άθελα κατέβηκε από τον ήλιο χείλη απαλά αιφνίδια αντικρύσαμε. με την ψυχή μας, τρέμουλο χορδής μην πάρουνε...

Με περιουσία τη μόρφωση «Το μόνο που δεν μπορούν να σου πάρουν» με τις συμβουλές των περιοδικών την απαιτούμενη σκοτεινότητα στο βλέμμα Απαξιωτικός προς τη συμβατικότητα με το στίγμα της...

Ο Pierre Angelique μετρούσε τους ρόζους του τραπεζιού καθώς συλλογιζόταν Υπήρξε πάντα λογικός πολλοί τον κατηγορούσαν -δικαίως- για συντηρητισμό Ο Pierre Angelique έσπαγε τα δαχτυλίδια του καπνού και αναθυμόταν κάτι μικροκλεψιές στα...