Μετάφραση: Jordi
Γράφτηκε αυτό, μια φίλη στην κόλλα μουτζούρωσε, «Ναι».
Και είπα, σε μένα το είπα μονάχα, «Μακάρι γι’ άλλου είδους κρίσεις να ήταν –
σαν της Μόλλυ Μπλουμ και το “και Ναι είπα ναι δέχομαι Ναι” της».
Χελωνίτσα δεν είναι
στο μικρό λαδί της καύκαλο να χωθεί
Χαλίκι δεν είναι
πάρεις και βάνεις το απ’ τη φτερούγα κάτω τη μαύρη σου.
Του μετρό βαγόνι δεν είναι παλιό.
Καρβουνάκι να τ’ ανάψεις δεν είναι.
Καρδιά ψόφια είναι.
Στα μέσα μου είναι.
Ξενάκι είναι
Κι όμως μια φορά είχε προθυμία
Άνοιγε κι έκλεινε σα στρείδι.
Το τι μου κόστισε μήτε το διανοείσαι
Τι τρελογιατρούς, τι παπάδες, εραστές, κουτσούβελα, γαμπρούς,
Τι φιλίες και λοιπά.
Πράμα μονάκριβο για να μας προχωράει.
Κι εκείνο μας επέστρεφε.
Μη και τ’ αρνηθείς!
Απρίλης άραγε το ζωντανεύει πάλι;
Μια τουλίπα; Το πρώτο μπουμπούκι;
Μα τούτα όλα είναι να ‘χαμε να λέγαμε,
Το κρίμα σου ψοφίμι όταν βλέπεις.
Πέθανε πως;
ΚΑΚΟ είπα το.
Είπα του, βρωμούνε τα γραφτά σου ξερατά.
Τον τελευταίο λόγο του δεν κάθισα ν’ ακούσω.
ΚΑΚΟ τη λέξη είπα και ψόφησε.
Με τη γλώσσα μου το έκανε.
Η γλώσσα, λεν οι Κινέζοι,
Μιας λάμας μοιάζει μυτερής:
Σκοτώνει
και αίμα δεν τρέχει.
*Τίτλος πρωτότυπου: Anne Sexton, “The Dead Heart”: The Awful Rowing Towards God, Richmond, Houghton Mifflin Co, 1975.