Αγώνες δρόμου στην Εθνική Οδό

Όταν ακόμη καθόμουν στο πίσω κάθισμα

μετρούσα από το παράθυρο 

τα αυτοκίνητα που προσπερνούσες

Ενθουσιαζόμουν όταν άφηνες πίσω

αυτούς με τα μικρά τενεκεδάκια τους, 

κόλλαγα τη μούρη μου στο τζάμι 

και τους χαιρετούσα ειρωνικά, 

καθώς απομακρυνόμασταν.

Υπήρχαν κι εκείνα που σε προσπερνούσαν·

συνήθως ήταν bmw ή μερσεντές 

θύμωνα γιατί έκανες στην άκρη για να περάσουν,

έτσι έχανες μερικές θέσεις στην κατάταξη 

Μια μέρα στο είπα, θα τρέξεις καθόλου;

δεν είχες καταλάβει το παιχνίδι, μου απάντησες

και βάλθηκες να βγεις πρώτος

Εγώ γκρίνιαζα, επειδή ήθελα να περάσεις περισσότερους

δηλαδή, όλους, εάν μπορούσες

κι εγώ να ευχαριστιέμαι από το πίσω κάθισμα.

Δεν υπολόγισα ότι τόσο γρήγορα που πήγαινες

μπορούσες να τρακάρεις

ι. σμιθ

*εικόνα: Trevor Makinson ( 1926 – 1992 )

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Ο όρκος του ΜΑΤατζή

Έχω ορκιστεί από καιρό προστάτης νόμου, όργανο εξαίσιο ταξικής ευημερίας. Πέφτει...

Θοδωρής Παπαγεωργίου, Δύο ποιήματα

Τέλειος Κύκλος  Θέλω να πάρω ένα μολύβι και να γράψω όπου...

Nέο φθινόπωρο

Νέο φθινόπωρο στην πόλη Στήλες σύννεφα στον ουρανό Οι μέρες μίκρυναν Στα...

Η θεραπευτική μελωδία στο “Τραγούδι του Ορφέα” της Μαρίνας Μάγκλαρη

της Ευαγγελίας Πάσσαρη Τη Μαρίνα Μάγκλαρη τη γνωρίσαμε στο Θέλω...