Αγώνες δρόμου στην Εθνική Οδό

Όταν ακόμη καθόμουν στο πίσω κάθισμα

μετρούσα από το παράθυρο 

τα αυτοκίνητα που προσπερνούσες

Ενθουσιαζόμουν όταν άφηνες πίσω

αυτούς με τα μικρά τενεκεδάκια τους, 

κόλλαγα τη μούρη μου στο τζάμι 

και τους χαιρετούσα ειρωνικά, 

καθώς απομακρυνόμασταν.

Υπήρχαν κι εκείνα που σε προσπερνούσαν·

συνήθως ήταν bmw ή μερσεντές 

θύμωνα γιατί έκανες στην άκρη για να περάσουν,

έτσι έχανες μερικές θέσεις στην κατάταξη 

Μια μέρα στο είπα, θα τρέξεις καθόλου;

δεν είχες καταλάβει το παιχνίδι, μου απάντησες

και βάλθηκες να βγεις πρώτος

Εγώ γκρίνιαζα, επειδή ήθελα να περάσεις περισσότερους

δηλαδή, όλους, εάν μπορούσες

κι εγώ να ευχαριστιέμαι από το πίσω κάθισμα.

Δεν υπολόγισα ότι τόσο γρήγορα που πήγαινες

μπορούσες να τρακάρεις

ι. σμιθ

*εικόνα: Trevor Makinson ( 1926 – 1992 )

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Αθηνά Αραπάκη, Δύο ποιήματα

Success Story Η Ελλάδα είναι αναμφίβολα μια ιστορία επιτυχίας. Στα είκοσι έξι...

Μιχάλης Αντωνιάδης, Δύο ποιήματα

Πόλη, σε βλέπω Σ’ αυτήν την πόλη που δεν ξέρω...

Μπάμπουσκα

Ταξίδευαν τα μάτια και τα αυτιά μου Ο φλοιός του...

«Εδώ στεκόμασταν πολύ»

Στο ντοκιμαντέρ Πικροδάφνες (2021), η Πάολα Ρεβενιώτη ξαναβρίσκεται με...