Αποχαιρετισμός

Το μελάνι τελείωσε την πρώτη του μήνα,

καθώς έγραφε την πρώτη γραμμή·

«κακό σημάδι», σκέφτηκε.

Το στυλό ήταν μικρό, πλαστικό,

από εκείνα που ρίχνουν μηχανικά οι πωλήτριες

μέσα στη σακούλα με τα ψώνια,

μαζί με αρωματικά μαντηλάκια.

Ήταν μικρό και πλαστικό,

αλλά έγραφε μια ξεχωριστά λεπτή γραμμή,

είχε ένα άψογο αποτύπωμα

– τα γράμματα έμοιαζαν δουλειά χαράκτη.

Και έγραψε όντως πολλά, από «τἁ συμπίπτοντα

κατἁ διαφόρους ἡμέρας, ἕνεκεν μνήμης»,

όπως το είπε ένας παλαιός.

 

*γ.π.

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Στο δώμα

Όταν τελείωσε το σπίτι, βάλανε στο δώμα τέσσερις πήλινες γυναίκες για...

Λιακόνι σε μια φούχτα

*Αγνή Β. Μπαγκέρη Ξυπνά με μια γάζα στα λαιμά της η...

Σκιαμαχίες

Βανίλιας   Έχω έναν ρυθμό βαρύ στρωτό που με ελκύει· με παρασέρνει στο στενό το...

Επτά πάρα δέκα ακριβώς

Στις επτά πάρα δέκα ακριβώς έσβησαν αυτομάτως όλα τα φώτα...