Στην Κατερίνα
Τα παιδιά δεν αμφιβάλλουν για τον εαυτό τους – τον αποδέχονται όπως είναι: κοιτάζουν τον καθρέφτη, χωρίς ν’ αναρωτιούνται: είμαι αρκετά όμορφη; Τα παπούτσια μου ταιριάζουν με τη μπλούζα μου;
*
Τα παιδιά δεν ξεχωρίζουν την αλήθεια από το ψέμα. Να κρύψουν τίποτα δεν έχουν: όλα είναι εκεί, όλα τα πιστεύουν.
*
Το παιδί δεν αναρωτιέται αν τ’ αγαπώ. Ήδη γνωρίζει κάτι που εγώ αγνοώ (μα πασχίζω να το μάθω): ότι όποιος ψάχνει να αγαπηθεί είναι αδύνατον να αγαπήσει.
*
Τα παιδιά αγαπάνε το παιχνίδι. Παίζοντας ανακαλύπτουν τον κόσμο. Ο κόσμος παίζοντας ανακαλύπτεται. Δεν τα νοιάζει αν θα κερδίσουν ή θα χάσουν – παρηγοριά είν’ το παιχνίδι τους.
* νσ
**επεναεπεξεργασία του παλαιότερου κειμένου μου: https://saligari.net/peza/ennia-sun-enas-aforismoi-gia-skulous-kai-paidia/