Νάρκες

Τα φώτα έχουν χαμηλώσει. Επιστρέφονται, σιγά σιγά, τα δανεισμένα βιβλία. Σε λίγη ώρα αυτή η βιβλιοθήκη δεν θα λειτουργεί. Εκείνος δεν έχει είδηση για όλα αυτά, τον έχει πάρει ο ύπνος στα τετράδιά του πάνω. Έσκυψε και ξάπλωσε σε σελίδες γραμμένες. Έγινε η κυριολεξία τους και η φθορά τους. Για να χωρέσει στο χαρτί, πιάστηκε από τις λέξεις. Είναι η πρώτη φορά που αυτό δεν πειράζει κανέναν. Όταν σηκώνεται και τις αφήνει στη θέση τους, αμέσως χασμουριέται. Πιάνει, ακόμη, το πρόσωπό του, όπως είναι φυσικό, με μουτζουρωμένα χέρια και δάχτυλα, σημαδεμένα μολύβι. Χωρίς κάποιον σκοπό, δοκιμάζει να τα εφαρμόσει στο σαγόνι του και τα σέρνει, απαλά, προς τα πάνω, μέχρι που το μολύβι φτάνει στον κρόταφο.

Μάριος Σαμούρης

Πίνακας: Frances Foy, Man Reading (Portrait of Gustaf Dalstrom), 1932

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Μαρία Γ. Διαμαντοπούλου, Η αλήθεια είναι αυτή που σκοτώνει

Την ώρα του Καθήκοντος Τιμή και Δόξα στους πεσόντες της...

Ανάμεσα στη σκιά και το Εγώ Φως: σκιά και οντότητες στην ποίηση του Andres Allan

του Ανδρέα Μαράκη Μυστικιστική, απότομη, αμυδρά φωτισμένη. Στην ποίησή του,...

Κουτσουπιά, χαίρε!

Οι κουτσουπιές άρχισαν να ανθίζουν στην ώρα τους Όπως πάντα...

Αλέξανδρος Δεδιλιάρης: Έξι ποιήματα

ΕΛΙΤ Πολύ μοντέρνο και ελίτ στης ποίησης τη φόρμα να βγάζουν...