Πριν χρόνια πολλά, ταξίδευα ακτοπλοικώς με την καταραμένη εταιρία από Αθήνα προς Χανιά. ΕΠΡΕΠΕ να κάνω μια εργασία στο καράβι, χωρίς καμπίνα. Και πήγα νωρίς. Και βρήκα θέση. Κι όμως.. Μια παρέα...
Τα κύματα χτυπούν την πλώρη του καραβιού και μου κοιμίζουν τα όνειρα. Τα όνειρα, που πλέον θα 'ναι κόκκινα, ούτε μπλε, ούτε χρυσαφί...
…………………………………………..
Πώς έγινε, τόσο ξαφνικά, να πάρουν τέτοια απόφαση οι μεγάλοι,...