Βεβαίως γεύτηκα κι εγώ την ευτυχία
Σίγουρα κάποτε διασκέδασε τη γλώσσα μου η χαρά
Κι αν έχω βουτήξει εγώ το δάχτυλο στο μέλι!
Αλλά η ευτυχία είναι μπρικ ακριβό, μπουρσέν με επίγευση σκόρδου
Είναι το ρόδι...
Στον Γ. Ιατρού
Απορούν τα παιδιά που επιμένω τόσο με τη στίξη
Γουρλώνουνε τα μάτια τους
όταν τους λέω πως τα σημαντικά
κλείνονται μέσα στην παρένθεση
πως οι προτάσεις άπαξ κι ερωτευτούν
έχουν ανάγκη την απόσταση...
Θέλουν οι δήμαρχοι
ν’ αλλάξουν την Αθήνα
έχει γεμίσει η πόλη αφίσες και φυλλάδια
—Κι εγώ λερώνω με στιχάκια τα τετράδια
Έχουνε όραμα να φτιάξουνε τον τόπο
θέλουν ν’ αυξήσουνε τα πάρκα και το πράσινο
—Κι εγώ...
Σου το ’πα
κοίτα να μην μπεις στο ποίημα μου
ιδίως όχι με λουλούδια
γιατί θα φύγεις με κλοτσιές
εσύ
λύσσαξες, βάλθηκες με κάθε τρόπο
έκανες τα πάντα
(τα κλασικά που κάνουν όλοι τελοσπάντων)
ήθελες, λέει, να με σπάσεις
να...
Ξέρω πως δεν έχει κανένα νόημα να απεργώ, να συνδικαλίζομαι
Δεν είχε κανένα νόημα που έδωσα ένα φυλλάδιο παραπάνω σε κείνη
τη μαθήτρια που δεν πάει φροντιστήριο
Δεν άλλαξε τίποτα που περιέθαλψα εκείνο το...
Δεν αναγνωρίζω το σώμα μου
Τ' αγγίζω και δεν μοιάζει για δικό μου
Όλο οπές κι εισόδους και περάσματα
Που μοιάζουν διαμπερή αλλά δεν είναι
Κι έτσι αναγκάζομαι να κάνω ένα ακόμα τσιγάρο
Πράγμα που σημαίνει πως...
Ένα κομμάτι μου πέφτει και σπάει γιατί
θέλω να πω στα παιδιά να μη φοβούνται
να ανυπομονούν για όλα τα συναρπαστικά που τα περιμένουν
πως η ζωή είναι σαν διακοπές στις Κυκλάδες
αλλά δεν έχω κουράγιο...
Έλεγα σήμερα στο μάθημα της Γλώσσας
πως με τις λέξεις μπορούμε και κάνουμε πράγματα
‒λεκτικές πράξεις‒
Λέω φέρ’ ειπείν συγγνώμη, από δω και πέρα θα...
Κι έτσι υποτίθεται δεσμεύομαι
ότι δεν θα ξαναγίνω εντελώς μαλάκας
Όταν πάλι κατεβαίνω...