Πρίγκιψ Κρίνος

// Εξάντλησα τον λυρισμό και πάω γυμνός στον χαμό //

Προδοσία

Σ’ είδα ξανά σε διακοπών φωτογραφία  κι αν είχε τίτλο...

κυριακάτικο τραπέζι

ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ να ορειβατήσω θα ’ρθω στο σπίτι...

Σχήμα κύκλου

Θα θελα να ’ταν πάλι όλα απλά γιατί δεν...

ανεξαρτήτως απ’ την όποια επικοινωνία μας

Το αν μιλάμε είναι τελείως ανεξάρτητο απ' το τι...

Εκκρεμότητα

Διάβασα εκείνα τα σονέτα σου, Θανάση* ξεροκατάπια, ίσιωσα λίγο τα γυαλιά μου τι να σου λέω, έχω μπλέξει στα δικά μου (πού σουνα, φίλε, τον χειμώνα σ’ είχα χάσει) Ωραίος κι άνετος στα μπαρ των Εξαρχείων στιχάκια...

Όταν κάθεται στα μαλλιά σου το μαύρο σύννεφο

Όταν κάθεται στα μαλλιά σου το μαύρο σύννεφο δεν χρειάζεται να μου ζητάς συγγνώμη Δεν χρειάζεται να μου ζητάς συγγνώμη που πίνεις τα κρασάκια σου και τσαμπουκαλεύεσαι με τις χαρτοπετσέτες Και δεν χρειάζεται ν' απολογείσαι για τους μαύρους...

[Περισσότερο κι απ’ τις ασθένεις…]

Περισσότερο κι απ’ τις ασθένειες Τα ψέματα, τις απιστίες Περισσότερο απ’ τις κακοτοπιές Τα ανάποδα, τις ατυχίες Περισσότερο από τη​​ν έλλειψη κατανόησης Τον εγωισμό Την απόσταση Περισσότερο φοβάμαι Τις μέρες που δεν κατορθώσαμε να φτιάξουμε μια κάποια ατμόσφαιρα ποιητική Από το τίποτα,...

Προσεχώς χρυσός

Ήρθες γεμάτος αυτοπεποίθηση κάρφωσες στην κοιλιά μου μια ταμπέλα που έγραφε: «Προσεχώς εξορύξεις» Ύστερα σήκωσες τα μανίκια και ρίχτηκες στο σκάψιμο ―Χαρά στο κουράγιο σου― Τόση φασαρία, τόση λάσπη Για ένα χρυσό κουφετάκι. *Πίνακας: Νίκος Χουλιαράς, «Η θερμή ερημιά της...

Παρ’ όλα αυτά

Παρ’ όλα αυτά, δεν έχει ξεχάσει το στόμα μου να χαμογελάει κι εγώ το αφήνω (Αναγνωρίζω την απόγνωση διότι θήτευσα κάποτε στη χαρά) Θυμάται ακόμα το στόμα μου να χαμογελάει κι εγώ το αφήνω είναι ένας τρόπος κι αυτός...

Τριαντάφυλλα απ’ τον Πακιστανό

Θα μπορούσαμε και να έχουμε μείνει σιωπηλοί Και θα αρκούσε που μου πήρες εκείνα τα τριαντάφυλλα απ' τον Πακιστανό Και ο Πακιστανός σε αποκαλούσε αδερφό Και τα χείλη μου μιμούνταν ασυνείδητα τα λόγια σου Όπως τότε...

Low courage level

Επειδή ό,τι ήταν να πω το είπα Επειδή έχω ζήσει ήδη μια ολόκληρη ζωή Είναι το κουράγιο μου σαν την τελειωμένη μου βενζίνη Και το αμάξι, νεότερο από μένα και πιο έξυπνo Με ειδοποιεί με μπι...

Ποίημα-πορτοκάλι

Τα ποιήματα που σου γράφω τα σαββατόβραδα δεν μπορούν να περιμένουν να ξεμεθύσεις, να ξυπνήσεις, να απομονωθείς ή να βρεις τις κατάλληλες συνθήκες φωτισμού (δεν είναι δα και καμιά φιλοσοφία) πάντα το ίδιο θέλω να σου πω: ότι...