Όχι πια πρόστυχα μηνύματα, όχι πια γέλια και χαρές. Όχι πια τίποτε από όλα αυτά αλλά και όλα αυτά μαζί· διότι ο έρωτας λάμπει κατά την παρουσία του αλλά μεγαλουργεί στις απουσίες.Στο...
Πλυντήριο magnus ε΄
Το πλυντήριο πιάτων δουλεύει αψόγως.
Ποιος να σε πάρει στα σοβαρά,
αν δεν πλένεις πιάτα στα χέρια
σε χαλασμένα νοικοκυριά;
Η ευτυχισμένη πολιτεία σε χαιρετά
εγκαρδίως.
-Ενοίκιο τι πληρώνετε;
-Πόσο πάει η γειτονιά;
Στροφή παρέμβλητη οικογενειακών τραπεζωμάτων…
-Τα κρυστάλλινα...
Με πολλή χαρά σας προσκαλούμε την Κυριακή 21 Δεκεμβρίου και ώρα 19:00 στο φιλόξενο Αλτάι για να γιορτάσουμε την έκδοση και κυκλοφορία του δεύτερου τεύχους μας. Ο τίτλος «Μαζί, πώς;», στο κεντρικό...
Όταν τελείωσε το σπίτι, βάλανε στο δώμα
τέσσερις πήλινες γυναίκες για να το φυλάνε.
Οι νοικοκυραίοι πέθαναν,
πέθαναν και τα παιδιά τους,
το σπίτι ρήμαξε,
αλλά αυτές είναι ακόμα εκεί, στη σειρά, απολιθωμένες,
σαν φωτογραφία γυμναστικών επιδείξεων.
Η μια έπεσε...
*Αγνή Β. Μπαγκέρη
Ξυπνά με μια γάζα στα λαιμά της
η πάχνη έξω έχει παγώσει το κορίτσι
ακούει το κελάδι απ’ το παράθυρο
σιγά σιγά θα βγει το σαμιαμίδι απ’ το λαρύγγι με κομμένη την...
Βανίλιας
Έχω έναν ρυθμό
βαρύ
στρωτό
που με ελκύει·
με παρασέρνει στο στενό το δρόμο.
Από τη μια πλευρά,
βλέπω έναν τροχονόμο
που παλεύει με τα χέρια να μου δείχνει.
Θα πέσω, λέει, πάνω σε ένα δίχτυ.
Έχω ένα πλέγμα στο λαιμό
κι...
Στις επτά πάρα δέκα ακριβώς
έσβησαν αυτομάτως όλα τα φώτα στους δρόμους
(κάποιο αόρατο ραβδί θα τα ρυθμίζει)
Πυκνά σύννεφα κρύβουν σήμερα την ανατολή,
προσποιούνται ένα δραματικό σκηνικό
(και ποιος έχει όρεξη για δράματα, πρωί-πρωί)
Οι πρώτοι μαθητές...
Ελπίδα Μαθιουδάκη
Περνά το κεφάλι της μέσα από το κιγκλίδωμα. Το νερό του ποταμού, από κάθε οπτική γωνία που δοκίμασε, δείχνει θολό. Κάθεται για λίγο στο παγκάκι, παρατηρεί τα χρώματα του ορίζοντα. Καθώς...
