Από τότε που θυμόταν τον εαυτό της, στα όνειρά της πάντα ο ουρανός ήταν συννεφιασμένος. Ακόμα κι αν το όνειρο ήταν χαρούμενο, ο ήλιος θα ήταν κρυμμένος πίσω από παχιά σύννεφα, θα...
Αγαπιόμασταν αποσπασματικά,
σαν το τελευταίο δεκάλεπτο
στο μπάσκετ.
Νέα, διατάξεις και ανατροφοδοτήσεις,
συστήματα…
Επεξηγήσεις…
Παύσεις συνεχείς.
Αγαπιόμασταν ανά διαστήματα.
Ανταλλάσσαμε κινήσεις εντυπωσιασμού,
μια εγώ, μια εσύ.
Τι θα πω εγώ, τι θα πεις εσύ.
Απαράδεκτα μπλοκ
συνεχόμενα φάουλ.
Παύση στα δεκαπέντε δευτερόλεπτα.
Αμέσως μετά στα 8,4.
Στροφή...
– Κατέβα πρώτη.
– Δε θέλω.
Προτιμώ να μείνω εδώ,
αναπαυτικά καθισμένη.
Ας μην πάρω ακόμη την ευθύνη μου.
Το μέρος μοιάζει ίδιο.
Κι αυτός ο δρόμος.
Με χίλια τραγούδια με μεταμόρφωσε —
κι ακόμα αυτή η σκληράδα
δε λέει να...
I. «μπουμ»
Υπάρχει μια τομή στο χρόνο.
Διχοτομείται ο κόσμος
όταν
λες μια δικιά σου λέξη
κι εγώ σε ακούω.
Είναι αυτό —
αυτό το σάλπισμα που ακολουθεί,
κι ο πιο κοινός κυρ Παντελής
σαν να μην λιποψύχησε ποτέ,
σαν να μην...
Τα χέρια της - τα 'πλενε με υγρό πιάτων-
ήταν το φονικό της όπλο η μυγοσκοτώστρα.
Άνοιξη προς καλοκαίρι.
Χωρίς το πάνω μέρος της πιτζάμας, κάπνιζε στο μικρό αποθηκάκι
φανερά
αλλά κρυφά
όχι μπροστά στον άντρα και τους...
Την ώρα του Καθήκοντος
Τιμή και Δόξα στους πεσόντες της
υπαλληλικής μάχης, είτε από την πλήξη τη
δική τους είτε ‒κυρίως‒ από την πλήξη
των άλλων.
Υπό του χρέους του δημοσίου το βάρος
ο κυρ-Αντώνης...
του Ανδρέα Μαράκη
Μυστικιστική, απότομη, αμυδρά φωτισμένη. Στην ποίησή του, ο Andres Allan αντανακλά τον εαυτό του και το φυσικό του περιβάλλον. Γεννημένος το 1964, μεγάλωσε σε ένα ζιγκ-ζαγκ μονοπάτι. Από ένα σχετικά...
Οι κουτσουπιές άρχισαν να ανθίζουν στην ώρα τους
Όπως πάντα τα κλαδιά τους γεμίζουν πρώτα με άνθη
και μετά θα βγάλουν φύλλα
Αναρχικά δέντρα που αρνούνται την τάξη της φύσης
– πρώτα φύλλα και μετά άνθηση...
