Αθήνα,2016.
Η επιθυμία για γνώση δεν έχει παρά ένα νόημα: να αποτελέσει κίνητρο στην επιθυμία να διερωτώμαι. Και σε αυτήν την ερώτηση όλα μοιάζουν χαμένα και διασκορπισμένα. Εγώ, εσύ, η εαυτότητα εντός μιάς...
Η χώρα γύρω μας κατέρρεε
τα παιδιά της γενιάς μας
γεννήθηκαν απανθρακωμένα
μόνο οι σκύλοι θα
επιβιώσουν, έλεγες
έτσι το ’θελες
ν’ αφήσουμε πίσω μας ό,τι
πιο αγνό
για να λιντσάρει τα σύνορα...
Αντιπαθώ από καρδιάς τους ανθρώπους που λένε ότι δεν τους αρέσουν οι εκπλήξεις.
Εκείνα τα μίζερα ανθρωπάκια που παραδέχονται ευθαρσώς την προτίμησή τους στη συντήρηση της πλήξης τους. Τους αντιπαθώ και τους συμπονώ...
Κάθομαι και κοιτάζω την θάλασσα.
Καπνός και διάσπαρτες σκέψεις εναλλάσονται στο κεφάλι μου.
Η κάθε ρουφηξιά με οδηγεί ένα βήμα πιο κοντά στον θάνατο.
Αδύναμη. ...
Μία παλιά, παλιά εποχή
ένα άδειο κρεβάτι
το πακέτο με τα τσιγάρα
βρισκόταν στο κομοδίνο
θυμάμαι
στο ημίφως
ήταν τότε φλογερά και παθιασμένα τα όνειρα
μα έμεινε ένα κουτάκι σπίρτα
κ' γω στο άδειο κρεβάτι
κοιτούσα τα βατράχια στο ταβάνι.
Ποτέ δεν...
Ο στροβιλισμός των αισθήσεων
η απάθεια της μίμησης
κανείς δεν μπορεί να με καθυποτάξει στο ''είμαι''
καμώθηκες ότι μπορείς·
μα απέτυχες.
Οι νότες θα ξεχειλίζουν -έτσι και αλλιώς- απ' το πηγάδι της σιωπής
παραπετάσματα του απόηχου γεννούν ζωντανές...
Ένα σαρκοβόρο βιολί
χορδές εκ χορδών μοναδικών ·
λιωμένα κεριά κατούρησαν στη γωνιά του ουρανού
και τα άστρα μεθυσμένα...
Τα χείλη κόκκινα από αίμα ,
οι σελίδες μάτωσαν από το κοίταγμα των ρολογιών ·
ένα ρημαγμένο πιάνο
άσπρα πλήκτρα,...
Αγαπημένε μου δειλέ, αγαπημένε μου τραυλέ, σταμάτα πια να ψάχνεις στα υπόγεια του τσίρκου. Η Θεσσαλονίκη δεν ξεσαλώνει πια και η φωτιά στο λιμάνι έχει σβήσει καιρό τώρα. Οι γαλάζιες νύχτες στα...
