Πεζά

Παρμενίων

Σήμερα ήθελα να καπνίσω στο μπαλκόνι και μου ’ρθε να ρίξω τον δεύτερο όροφο της διπλανής πολυκατοικίας για να βλέπω πιο καθαρά την Πειραιώς. Φανταζόμουν λίγη πυρίτιδα...

Καιρός για τ’ ανεκώλωμα

«Κούπαση μου ’ρχεται! Α-πα-πα-πα-πα!» ανέκραζε στις ζέστες η μητέρα, κουνώντας ρυθμικά τα χέρια της και φυσώντας –σαν άηχα να σφύριζε– το στέρνο της. Έβγαζε...

Παράγραφοι απ’ το βιβλίο που δε θα τελειώσω [3]

Βαθύ καλοκαίρι. Όλα θολά. Η πόλη το μεσημέρι, απ’ το μπαλκόνι του προαστίου, καπελωμένη θόλο κιτρινωπό. Μαντεύεται ζέστη, προμηνύονται θύελλες παρά την πρόσκαιρη νηνεμία....

Σαμαράκια

Περιμένοντας τον καύσωνα, σκέφτομαι πως οι άνθρωποι βάζουν όρια. Φτάνει το πράγμα στο μη περαιτέρω, μπουχτίζουν με την ανοιχτότητα που δείξαν, και θέτουν όρια...

Ο πήχης

Δεν είχε καν ανοίξει παντζούρι και ήταν η ώρα να σηκωθεί. Σήμερα θα ξεκινούσε καινούρια δουλειά δεν είχε χρόνο να γράψει, σκέφτηκε όταν είδε...

Διαπαντός

Αργήσαμε φέτος. Λίγο οι δουλειές, λίγο οι εκλογές, κάτι και η μεταξύ μας ασυνεννοησία, μόλις χθες κλείσαμε εισιτήρια. Κακή βέβαια η συγκυρία, αλλά η...

Τέλος εποχής, τέλος δημιουργικής γραφής και απολογισμοί σεξ στα 23

  Θέμα σεξ, ήδη δύο κείμενα για σεξ, για τρίχες, για αυνανισμούς καθηγητών, για μπούκλες που χτυπάνε ερωτικά τα μάγουλα και ξανά το θέμα...

Αποκατάσταση

Τα κορίτσια λιγοστεύουν επικίνδυνα. Δεν πεθαίνουν. Θαλερά, ακμαιότατα και μες στο σφρίγος βρίσκονται. Λιγοστεύουν, αλλά δεν πεθαίνουν. Παντρεύονται. Μάλλον κάποιο σαββατοκύριακο που δε βγήκα,...