Ο θάνατος του μοναχικού
ι)
Η ώρα τρεις και τριανταπέντε, στέκεται στο μπαλκόνι με το σώβρακο ,
σαν τι να συλλογιέται ;
Είναι ο θάνατος που χτύπησε την...
Στη σούφρα των χειλιών σου
το ζάρωμα
- τάχα πως κάτι σ' ένοιαξε -
ή το πετάρισμα
τον πόθο σου προδίδει
τα καλοκαίρια σμίγοντας
μιγάς ο χρόνος
την ομορφιά σου τύλιξε
παλμό...
Κράτησαν τη σωστή απόσταση απ' τον φακό. Έξη που με την επανάληψη έγινε φιλοσοφία, τρόπος ζωής. Η τέχνη της πόζας και του στησίματος μεσουρανεί.
Ένα...
Μία παλιά, παλιά εποχή
ένα άδειο κρεβάτι
το πακέτο με τα τσιγάρα
βρισκόταν στο κομοδίνο
θυμάμαι
στο ημίφως
ήταν τότε φλογερά και παθιασμένα τα όνειρα
μα έμεινε ένα κουτάκι σπίρτα
κ' γω...
Κάθομαι και κοιτάζω την θάλασσα.
Καπνός και διάσπαρτες σκέψεις εναλλάσονται στο κεφάλι μου.
Η κάθε ρουφηξιά με οδηγεί ένα βήμα πιο κοντά στον θάνατο.
Αδύναμη. ...
Θα επανέλθουμε
την ύστατη στιγμή, στον κάμπο
τον στρωμένο από λεπίδια
στις πεδιάδες που πρωτοείδαμε σάρκες γυμνές,
στη θύμηση γαμπών, λευκών, αρμονικών,
θα επανέλθουμε
στο λάκκο να φονεύσουμε τα φίδια...
Ο στροβιλισμός των αισθήσεων
η απάθεια της μίμησης
κανείς δεν μπορεί να με καθυποτάξει στο ''είμαι''
καμώθηκες ότι μπορείς·
μα απέτυχες.
Οι νότες θα ξεχειλίζουν -έτσι και αλλιώς- απ'...