Deadplanes: Η απεργία των ιπτάμενων

Ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας
Κάθε λίγο ξεσηκώνονται
παραλύουν τ’ αεροδρόμια της χώρας

Άφτερες ελπίδες παίρνουν ξανά το μετρό
δεν την περνούν τη Δουκίσσης
-τα φοβούνται οι ψυχές μας τα όρια-
Βλέπουν με συμπάθεια τις απεργίες
Αλλά ντρέπονται να παραδεχτούν
πως έχει καρφιά το ταξίδι
Έχει μεγάλη παρηγοριά
η μακριά απουσία πλάνων

Ήσυχες που ‘ναι οι σβηστές
τουρμπίνες πεθαμενοπλάνων
της Deadplanes

 

και αυτό ήταν ένα ποίημα που μιλάει για τον θάνατο χωρίς να λέει τίποτα σχετικά με αυτόν. Και αυτό το τελευταίο είναι στην πραγματικότητα

ο Τίτλος

 

Σταύρος Τσαντές

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Φυτό εσωτερικού χώρου

Ο Πόθος είναι φυτό εσωτερικού χώρου. Αναπτύσσεται ακόμη και σε...

Αγνώστου παραλήπτη

Ανορθόγραφα, ημικλινή τα συναισθήματα, γέρνουν απο την ελαφρότητα τους. Περιχαρακωμένη ενδοσκόπηση, ρηχός...

Τελευταίος ήλιος της άνοιξης

Τελευταίος ήλιος της άνοιξης πρωινός, κιόλας δυνατός, ακονισμένος Ήμασταν κάπου σε...

Το Δελφίνι

Ναι, είναι η πρώτη φορά που κάνω tattoo. Το...