Deadplanes: Η απεργία των ιπτάμενων

Ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας
Κάθε λίγο ξεσηκώνονται
παραλύουν τ’ αεροδρόμια της χώρας

Άφτερες ελπίδες παίρνουν ξανά το μετρό
δεν την περνούν τη Δουκίσσης
-τα φοβούνται οι ψυχές μας τα όρια-
Βλέπουν με συμπάθεια τις απεργίες
Αλλά ντρέπονται να παραδεχτούν
πως έχει καρφιά το ταξίδι
Έχει μεγάλη παρηγοριά
η μακριά απουσία πλάνων

Ήσυχες που ‘ναι οι σβηστές
τουρμπίνες πεθαμενοπλάνων
της Deadplanes

 

και αυτό ήταν ένα ποίημα που μιλάει για τον θάνατο χωρίς να λέει τίποτα σχετικά με αυτόν. Και αυτό το τελευταίο είναι στην πραγματικότητα

ο Τίτλος

 

Σταύρος Τσαντές

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Κουτσουπιά, χαίρε!

Οι κουτσουπιές άρχισαν να ανθίζουν στην ώρα τους Όπως πάντα...

Αλέξανδρος Δεδιλιάρης: Έξι ποιήματα

ΕΛΙΤ Πολύ μοντέρνο και ελίτ στης ποίησης τη φόρμα να βγάζουν...

Δέντρα φυλλοβόλου ενδιαφέροντος

 Χρόνο με το χρόνο Θέλω λιγότερα να σκέφτομαι Θέλω λιγότερο να...

Πρώτος όροφος

Αποδυθήκαμε των όσων μας βάραιναν μα αφήσαμε ανέγγιχτα, γραμμένα στους τοίχους τα...