Πλουσιοπάροχα στρωμένο το τραπέζι του θανάτο

Πλουσιοπάροχα στρωμένο το τραπέζι του θανάτου

κι η ομήγυρη διψασμένη

για μεταμορφώσεις,

πρόστυχα νούμερα

και υποσχέσεις

θ’ ακροβατήσω στο συναίσθημα,

θα καψαλίσω τα μαλλιά μου στο συμβιβασμό,

θα κρυφτώ στα πιο χοντροκομμένα υφάσματα

 

θα τους ικανοποιήσω

αλλά δε θα τους αρκώ!

γιατί

ούτε με μάγισσα,

ούτε με γυναίκα,

ούτε με την Πρέβεζα ή το Παρίσι

μπορώ να αναμετρηθώ

 

πλουσιοπάροχα στρωμένο το τραπέζι του θανάτου

με κρασί, με θυμηδία

κι άδειες οι τσέπες μου από ανταλλάγματα

ή

έστω

κάποιες

εναλλακτικές.

 

1η δημοσίευση στο περ. Μανδραγόρας, τχ.46, 2012

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Στον αέρα

Ο ήλιος παίρνει να δύει. Ο ουρανός χρωματίζεται με...

13 Αυγούστου

Διάβασα για κάτι Αύγουστους στην άδεια Αθήνα και θυμήθηκα...

Την πιο βαθιά ώρα της νύχτας

Τον Αύγουστο την πιο βαθιά ώρα της νύχτας μια λιτανεία σπάει...

οξύ κι’ αλόη

Δεν ξέρω πως είναι να μην έχεις βαθιά συναισθήματα....