Lancelot du Lac

Τώρα που απέτυχες στην αποστολή σου
τώρα που στέρεψε το πεπρωμένο σου
επέστρεψες πάλι στους απαγορευμένους έρωτες,
στις αψιμαχίες και τα εύκολα πάθη.

Δεν μένει τίποτε, τίποτε άλλο πια για σένα.
Η δόξα σου είναι αυτή, όση την έφτασες.
Εδώ ο όρος της ακμής σου· έπειτα
μόνο γιόστρα και σιωπή.

Φρίκη έτσι ξοφλημένος
να συνεχίζεις πολύ πέρα από το τέρμα
να προσδοκάς ένα πλοίο στον ορίζοντα, τις σάλπιγγες, τη μάχη
την απόφαση που όλο αναβάλλεις

— κι η ζωή να κυλά
μετρώντας τα δειλινά από τις επάλξεις.

Ανδρέας Σαμαρτζής

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Ο όρκος του ΜΑΤατζή

Έχω ορκιστεί από καιρό προστάτης νόμου, όργανο εξαίσιο ταξικής ευημερίας. Πέφτει...

Θοδωρής Παπαγεωργίου, Δύο ποιήματα

Τέλειος Κύκλος  Θέλω να πάρω ένα μολύβι και να γράψω όπου...

Nέο φθινόπωρο

Νέο φθινόπωρο στην πόλη Στήλες σύννεφα στον ουρανό Οι μέρες μίκρυναν Στα...

Η θεραπευτική μελωδία στο “Τραγούδι του Ορφέα” της Μαρίνας Μάγκλαρη

της Ευαγγελίας Πάσσαρη Τη Μαρίνα Μάγκλαρη τη γνωρίσαμε στο Θέλω...