[Όταν κάποιος γεννιέται…]

Όταν κάποιος γεννιέται,
κάποιος πεθαίνει·
ταυτόχρονα, ξέρεις,
μπορεί ακόμα και στον ίδιο δρόμο
ή
στον από κάτω όροφο.

Όταν κάποιος τελειώνει
κάποιος άλλος μέσα στην χαρτοσακούλα αναπνέει·
ίσως και να είναι ο ένας
απ’ τους δύο.

Η ζωή είναι αμείλικτη,
στο άπειρό της με τρομάζει
μα
με κρατάει
γιατί μετράω την απόσταση
μεταξύ των δύο κι άλλων τόσων
και πάντα
σαν κάβουρας
προς πάσα κατεύθυνση μπορώ
να βαδίζω·
περισσότερο ή λιγότερο.

Νοβ

*Photo by: p.krinos

 

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Θοδωρής Παπαγεωργίου, Δύο ποιήματα

Τέλειος Κύκλος  Θέλω να πάρω ένα μολύβι και να γράψω όπου...

Nέο φθινόπωρο

Νέο φθινόπωρο στην πόλη Στήλες σύννεφα στον ουρανό Οι μέρες μίκρυναν Στα...

Η θεραπευτική μελωδία στο “Τραγούδι του Ορφέα” της Μαρίνας Μάγκλαρη

της Ευαγγελίας Πάσσαρη Τη Μαρίνα Μάγκλαρη τη γνωρίσαμε στο Θέλω...

Στον κόκκινο βράχο

«Η πραγματικότητα μπορεί να καταστρέψει το όνειρο. Γιατί να...