Αποχαιρετισμός

Το μελάνι τελείωσε την πρώτη του μήνα,

καθώς έγραφε την πρώτη γραμμή·

«κακό σημάδι», σκέφτηκε.

Το στυλό ήταν μικρό, πλαστικό,

από εκείνα που ρίχνουν μηχανικά οι πωλήτριες

μέσα στη σακούλα με τα ψώνια,

μαζί με αρωματικά μαντηλάκια.

Ήταν μικρό και πλαστικό,

αλλά έγραφε μια ξεχωριστά λεπτή γραμμή,

είχε ένα άψογο αποτύπωμα

– τα γράμματα έμοιαζαν δουλειά χαράκτη.

Και έγραψε όντως πολλά, από «τἁ συμπίπτοντα

κατἁ διαφόρους ἡμέρας, ἕνεκεν μνήμης»,

όπως το είπε ένας παλαιός.

 

*γ.π.

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Ο όρκος του ΜΑΤατζή

Έχω ορκιστεί από καιρό προστάτης νόμου, όργανο εξαίσιο ταξικής ευημερίας. Πέφτει...

Θοδωρής Παπαγεωργίου, Δύο ποιήματα

Τέλειος Κύκλος  Θέλω να πάρω ένα μολύβι και να γράψω όπου...

Nέο φθινόπωρο

Νέο φθινόπωρο στην πόλη Στήλες σύννεφα στον ουρανό Οι μέρες μίκρυναν Στα...

Η θεραπευτική μελωδία στο “Τραγούδι του Ορφέα” της Μαρίνας Μάγκλαρη

της Ευαγγελίας Πάσσαρη Τη Μαρίνα Μάγκλαρη τη γνωρίσαμε στο Θέλω...