Saligari

Θοδωρής Παπαγεωργίου, Δύο ποιήματα

Τέλειος Κύκλος  Θέλω να πάρω ένα μολύβι και να γράψω όπου...

Nέο φθινόπωρο

Νέο φθινόπωρο στην πόλη Στήλες σύννεφα στον ουρανό Οι μέρες μίκρυναν Στα...

Η θεραπευτική μελωδία στο “Τραγούδι του Ορφέα” της Μαρίνας Μάγκλαρη

της Ευαγγελίας Πάσσαρη Τη Μαρίνα Μάγκλαρη τη γνωρίσαμε στο Θέλω...

Στον κόκκινο βράχο

«Η πραγματικότητα μπορεί να καταστρέψει το όνειρο. Γιατί να...

αγαθοεργία · ταχτάρισμα

αγαθοεργία στο περίγραμμα της αγάπης που μας ένωσε αφήνω τους παρείσακτους...

Φλόιντ

Ο κόσμος τους μυρίζει μουνί, κόκα και κοινωνική καταξίωση. Δεν ζηλεύουν κανέναν, δεν πιστεύουν στη μοίρα που ήταν τόσο γενναιόδωρη με την πάρτη τους, ή βρίσκουν να ακολουθήσουν το πολύ δύο θρησκείες...

Ο θάνατος του μοναχικού

https://www.youtube.com/watch?v=p-kE4BHP400&t=92s

Ο καλός γίγαντας

Ψάχνω να σε βρω, γίγαντα καλέ, που υπήρξες παρεξηγημένος. Ήσουν γίγαντας, και αυτό ήταν τρομακτικό για τους υπόλοιπους νάνους. Μετά σ’ έχασα και εγώ μεγάλωσα· η ανάμνησή σου μού ζεσταίνει την καρδιά. Εσύ,...

Τά πιό μεγάλα δεκαπέντε δευτερόλεπτα.

  ἔνοικος τώρα τοῦ παντοτεινοῦ, κεκυρωμένος. (Τ. Σινόπουλος, «Περίπου βιογραφία», Νεκρόδειπνος)   Καθώς ξερνοῦσε τοῦ ἠφαιστείου ἡ οὐρήθρα καπνoύς πυκνούς, θραύσματα πέτρας καί ἀέρια, τοῦ Τίτου Κλαύδιου στο μυαλό μπῆκε ἰδέα νά βγεῖ μιά βόλτα στά προάστια τῆς Πομπηίας. Ἔσφυζε ὁ...

Το μπλε σου παρελθόν

Con man furtiva quante miserie conobbi aiutai. -L. I. & G.G.   Λατρεύω το μπλε μου περίβλημα· με βοηθά να αποφεύγω την πραγματικότητα -αγαπημένη μου ασχολία. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί αρέσκομαι ιδιαίτερα να πιστεύω κάτι...

Θεσσαλονίκη 3

Οι σκύλοι κοιτάζαν σαστισμένοι οι γέροι σκούζανε προειδοποιητικά κάτι κακό ερχότανε σαν θεία τιμωρία ή γυναικεία εκδίκηση τα κορίτσια σιδερώναν κιόλας τα μαύρα τους φουστάνια κι οι άντρες γυάλιζαν τα όπλα τους   καλύτερα να εκκένωνα το σώμα μου απ’ την καρδιά του όμως...

Οι βουτιές μου

    Ἕνα μικρὸ ἐγκεφαλικὸ/ ποὺ ἔχει σβήσει γύρω ὅλη τὴ ζωὴ/ ὅλον τὸν θλιβερὸ ἀμαζόνιο τῆς ὕπαρξης/καὶ ἔχει ἐπίμονα/στὸ κέντρο του ἀφήσει/αὐτὸ τὸ κάτι λίγο/ποὺ ξεχνῶ -Γιάννης Πατίλης Αἱματόχρωμα διαστημικὰ νεφελώματα σὰν ἀπὸ τούλι μέσα...

Πλουσιοπάροχα στρωμένο το τραπέζι του θανάτο

Πλουσιοπάροχα στρωμένο το τραπέζι του θανάτου κι η ομήγυρη διψασμένη για μεταμορφώσεις, πρόστυχα νούμερα και υποσχέσεις θ’ ακροβατήσω στο συναίσθημα, θα καψαλίσω τα μαλλιά μου στο συμβιβασμό, θα κρυφτώ στα πιο χοντροκομμένα υφάσματα   θα τους ικανοποιήσω αλλά δε θα τους αρκώ! γιατί ούτε...