Saligari

Την πιο βαθιά ώρα της νύχτας

Τον Αύγουστο την πιο βαθιά ώρα της νύχτας μια λιτανεία σπάει...

οξύ κι’ αλόη

Δεν ξέρω πως είναι να μην έχεις βαθιά συναισθήματα....

Αθηνά Αραπάκη, Δύο ποιήματα

Success Story Η Ελλάδα είναι αναμφίβολα μια ιστορία επιτυχίας. Στα είκοσι έξι...

Μιχάλης Αντωνιάδης, Δύο ποιήματα

Πόλη, σε βλέπω Σ’ αυτήν την πόλη που δεν ξέρω...

Μπάμπουσκα

Ταξίδευαν τα μάτια και τα αυτιά μου Ο φλοιός του...

Επτά πάρα δέκα ακριβώς

Στις επτά πάρα δέκα ακριβώς έσβησαν αυτομάτως όλα τα φώτα στους δρόμους (κάποιο αόρατο ραβδί θα τα ρυθμίζει)   Πυκνά σύννεφα κρύβουν σήμερα την ανατολή, προσποιούνται ένα δραματικό σκηνικό (και ποιος έχει όρεξη για δράματα, πρωί-πρωί)   Οι πρώτοι μαθητές...

Πλαστικό γαρύφαλλο

Ελπίδα Μαθιουδάκη Περνά το κεφάλι της μέσα από το κιγκλίδωμα. Το νερό του ποταμού, από κάθε οπτική γωνία που δοκίμασε, δείχνει θολό. Κάθεται για λίγο στο παγκάκι, παρατηρεί τα χρώματα του ορίζοντα. Καθώς...

Η διάλεκτος

Όλα γύρω μιλούν μιαν άγνωστη διάλεκτο, που δεν θα μάθω ποτέ.   *γ.π.

2005 μ.Χ.

40 χρόνια μετά το 1965 μ.Χ. Είναι μια πραγματικά τρομερή περίοδος για τη χώρα, επειδή πέρσι το καλοκαίρι κερδίσαμε το ευρωπαϊκό στο ποδόσφαιρο, την προηγούμενη άνοιξη κερδίσαμε την γιουροβίζιον και τώρα είμαστε...

Σαλιγκάρι #2: «Μαζί, πώς;»

Από τότε που σηκωθήκαμε στα δυο πόδια, οι άνθρωποι ψυλλιαστήκαμε ότι η συνύπαρξη αποτελεί προϋπόθεση για την επιβίωση και την εκπλήρωσή μας. Έκτοτε, ζούμε μαζί σε κοινότητες δημιουργώντας σχέσεις – φιλικές, ερωτικές,...

Μέλι ανθέων Αμοργού

γ.π. Στην αρχή έμοιαζε από μακριά σαν μια ρωγμή στον πάγκο της κουζίνας. "Τι χύθηκε; – τι ξέχασα;" άρχισε να αναρωτιέται. Μα όσο πλησίαζε, φαινόταν καθαρά ότι η αυτή η λεπτή μαύρη γραμμή κινούνταν, ότι ήταν μια φάλαγγα...

Καναρινί παλτό

Δαμιανός Αγραβαράς Κολυμπούσα σε μια θάλασσα από ζεστό σιρόπι. Μετά ξύπνησα. Είχα γεμίσει σάλια το μαξιλάρι και έτριζε η κοιλιά μου. Δεν φταίω εγώ, η μαμά φταίει. Έχει γεμίσει το σπίτι με όλα...

Το πρόβλημα

Σπάνια απαντάς· το πρόβλημα είναι ότι εγώ εξακολουθώ να ρωτώ. *γ.π.