Διστακτικό ξεκίνημα ·στην εποχή της καραντίνας, ο εαυτός χάνεταιένα απροσδιόριστο συναίσθημα κενότητας κυριαρχείαναλογιζόμενοι την πλήξη που γεννά το ανέγγιχτο σώμα
Ανεβαίνοντας την Αγίας Σοφίας, φορτωμένος...
Το καλοκαίρι καταργούνται οι στηθόδεσμοι,ειν' απροσμέτρητη η χαρά του ερωτοδίφη,το καλοκαίρι που της σάρκας οι αναδασμοίμηρούς υπόσχονται, γλουτούς γλυκείς και στήθη,στων ακτημόνων τις ορέξεις...
Μες στης οθόνης μου τη λίμνη καθρεφτίζομαι
και τη ρωτώ εάν υπάρχει πιο ωραία
μια θλίψη βλέπω φευγαλέα και ζαλίζομαι
μα σε ασπρόμαυρο θα φαίνομαι γενναία
με μπλε...
Σε αυτή τη μικρότερη νύχτα του χρόνου
είχε από νωρίς σφηνωθεί κάτι το απολύτως επιτακτικό.
Κάτι που, αν παράμενε ανεπίλυτο ως το ξημέρωμα,
θα το ’λιωνε ο...
Προχωρημένο βράδυ, μηνός Ιουνίου.
Ένα βράδυ νεκρικής σιγής στην Αθήνα. Ακουγόταν από μακριά ένα γάβγισμα. Κι αυτό βέβαια καθόλου τη σιγή δεν αναιρούσε. Αν θες...
