Ποιήματα

Αποτραβήχτηκα πάλι σε μέρη επιμελώς από τον κόσμο τον κοινό ασφαλισμένα ρυθμίζοντας τα ρολόγια μου να είναι ασύμβατα με κοινότυπους ρυθμούς  γιατί εδώ,  μέρα και νύχτα είναι...

ή πώς γράφεται η λογοτεχνία Σέ μερικούς ἀνθρώπους ἔρχεται μιά μέρα πού πρέπει το μεγάλο Ναί ἤ τό μεγάλο τό Ὄχι νά ποῦνε. Φανερώνεται ἀμέσως ὃποιος το...

Παντοδύναμη και άκαμπτη είν' η Θέλησή μου -ετούτ' η πύρ·αμίς- που η κορφή της χάνεται στους ουρανούς. Πάνω της έχω κάψει τα ανδρείκελα των πόθων μου.   Παντοδύναμος κ'...

εμείς δεν ζήσαμε εμφύλιο μιλάμε όμως για την αυτοκτονία φιλικά κι ύστερα δένουμε τις ζώνες μας και τρομάζουμε στ’ απότομα φρεναρίσματα εκείνο το βράδυ οδηγούσαμε σαν τρελοί προσπαθώντας...

Στην εποχή του υδροχόου, αρρώστησε ο νους του από λαγνεία την προσοχή του έχει μοναχά, στα μέλη τα ερωτικά να τα κοιτά, να τ' ακουμπά, να...

∇ Δεν είχε στη ζωή του βγάλει οχτάωρο, κάτι τα νοίκια του μπαμπά, κάτι τα χαλυβδόφυλλα των νάιντις, ξέπεσε· κρίση αφού, τράβηξε να δουλέψει ò σε κέντρο...

Σήμερα το πρωί μια κόκκινη τουλίπα φύτρωσε (...) την έκοψα την έκαψα την πάτησα -δεν την αγάπησα-   Σήμερα το πρωί μια ολόλευκη πεταλούδα πέταξε (...) την έπιασα την έπνιξα την έλιωσα -δεν την πρόσεξα-   Βλέπετ' εγώ  μολύβι δε κρατώ μήτε...

"Ο οχευτής των ονείρων, η ψυχή τ' ανθρώπου..." ⊗ Τον είχε μόνο να τον βρίζει και να επαίρεται, πως άντρας -σαν αυτόν- ποτέ δε θα γινόταν. Δεν...