Deadplanes: Η απεργία των ιπτάμενων

Ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας
Κάθε λίγο ξεσηκώνονται
παραλύουν τ’ αεροδρόμια της χώρας

Άφτερες ελπίδες παίρνουν ξανά το μετρό
δεν την περνούν τη Δουκίσσης
-τα φοβούνται οι ψυχές μας τα όρια-
Βλέπουν με συμπάθεια τις απεργίες
Αλλά ντρέπονται να παραδεχτούν
πως έχει καρφιά το ταξίδι
Έχει μεγάλη παρηγοριά
η μακριά απουσία πλάνων

Ήσυχες που ‘ναι οι σβηστές
τουρμπίνες πεθαμενοπλάνων
της Deadplanes

 

και αυτό ήταν ένα ποίημα που μιλάει για τον θάνατο χωρίς να λέει τίποτα σχετικά με αυτόν. Και αυτό το τελευταίο είναι στην πραγματικότητα

ο Τίτλος

 

Σταύρος Τσαντές

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Ο όρκος του ΜΑΤατζή

Έχω ορκιστεί από καιρό προστάτης νόμου, όργανο εξαίσιο ταξικής ευημερίας. Πέφτει...

Θοδωρής Παπαγεωργίου, Δύο ποιήματα

Τέλειος Κύκλος  Θέλω να πάρω ένα μολύβι και να γράψω όπου...

Nέο φθινόπωρο

Νέο φθινόπωρο στην πόλη Στήλες σύννεφα στον ουρανό Οι μέρες μίκρυναν Στα...

Η θεραπευτική μελωδία στο “Τραγούδι του Ορφέα” της Μαρίνας Μάγκλαρη

της Ευαγγελίας Πάσσαρη Τη Μαρίνα Μάγκλαρη τη γνωρίσαμε στο Θέλω...