Deadplanes: Η απεργία των ιπτάμενων

Ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας
Κάθε λίγο ξεσηκώνονται
παραλύουν τ’ αεροδρόμια της χώρας

Άφτερες ελπίδες παίρνουν ξανά το μετρό
δεν την περνούν τη Δουκίσσης
-τα φοβούνται οι ψυχές μας τα όρια-
Βλέπουν με συμπάθεια τις απεργίες
Αλλά ντρέπονται να παραδεχτούν
πως έχει καρφιά το ταξίδι
Έχει μεγάλη παρηγοριά
η μακριά απουσία πλάνων

Ήσυχες που ‘ναι οι σβηστές
τουρμπίνες πεθαμενοπλάνων
της Deadplanes

 

και αυτό ήταν ένα ποίημα που μιλάει για τον θάνατο χωρίς να λέει τίποτα σχετικά με αυτόν. Και αυτό το τελευταίο είναι στην πραγματικότητα

ο Τίτλος

 

Σταύρος Τσαντές

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Την πιο βαθιά ώρα της νύχτας

Τον Αύγουστο την πιο βαθιά ώρα της νύχτας μια λιτανεία σπάει...

οξύ κι’ αλόη

Δεν ξέρω πως είναι να μην έχεις βαθιά συναισθήματα....

Αθηνά Αραπάκη, Δύο ποιήματα

Success Story Η Ελλάδα είναι αναμφίβολα μια ιστορία επιτυχίας. Στα είκοσι έξι...

Μιχάλης Αντωνιάδης, Δύο ποιήματα

Πόλη, σε βλέπω Σ’ αυτήν την πόλη που δεν ξέρω...