[Είναι κρυμμένες οι ανάσες]

Είναι κρυμμένες οι ανάσες
και μουσκεύουν 
πίσω από μάσκες χειρουργείου
μίας χρήσης
φόρεσες γάντια, 
πλαστικά,
μην ακουμπήσεις
κι έφυγες –ξέφυγες– κι ακόμα να γυρίσεις.

Είπες φοβήθηκες, 
μη τύχει κι αρρωστήσεις
κι έβηξες φόβους 
στο μέσα μέρος του αγκώνα
Κοίταξες, έμεινα
και σε κοιτώ ακόμα, 
ενώ ξεμάκραινες 
χωρίς να χαιρετήσεις.



Βάσια Ζαφείρη

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Την πιο βαθιά ώρα της νύχτας

Τον Αύγουστο την πιο βαθιά ώρα της νύχτας μια λιτανεία σπάει...

οξύ κι’ αλόη

Δεν ξέρω πως είναι να μην έχεις βαθιά συναισθήματα....

Αθηνά Αραπάκη, Δύο ποιήματα

Success Story Η Ελλάδα είναι αναμφίβολα μια ιστορία επιτυχίας. Στα είκοσι έξι...

Μιχάλης Αντωνιάδης, Δύο ποιήματα

Πόλη, σε βλέπω Σ’ αυτήν την πόλη που δεν ξέρω...