[Είναι κρυμμένες οι ανάσες]

Είναι κρυμμένες οι ανάσες
και μουσκεύουν 
πίσω από μάσκες χειρουργείου
μίας χρήσης
φόρεσες γάντια, 
πλαστικά,
μην ακουμπήσεις
κι έφυγες –ξέφυγες– κι ακόμα να γυρίσεις.

Είπες φοβήθηκες, 
μη τύχει κι αρρωστήσεις
κι έβηξες φόβους 
στο μέσα μέρος του αγκώνα
Κοίταξες, έμεινα
και σε κοιτώ ακόμα, 
ενώ ξεμάκραινες 
χωρίς να χαιρετήσεις.



Βάσια Ζαφείρη

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Θοδωρής Παπαγεωργίου, Δύο ποιήματα

Τέλειος Κύκλος  Θέλω να πάρω ένα μολύβι και να γράψω όπου...

Nέο φθινόπωρο

Νέο φθινόπωρο στην πόλη Στήλες σύννεφα στον ουρανό Οι μέρες μίκρυναν Στα...

Η θεραπευτική μελωδία στο “Τραγούδι του Ορφέα” της Μαρίνας Μάγκλαρη

της Ευαγγελίας Πάσσαρη Τη Μαρίνα Μάγκλαρη τη γνωρίσαμε στο Θέλω...

Στον κόκκινο βράχο

«Η πραγματικότητα μπορεί να καταστρέψει το όνειρο. Γιατί να...