Σπουδή στον Θάνατο

Είκοσι χρόνια δεν έφτασαν
Ξάπλωνα μπρούμυτα, ξάπλωνα ανάσκελα
Στους τάφους των δολοφονημένων φίλων
Στους θανάτους των όμορφων κοριτσιών
Στα νεκρά χαμόγελα
Στα δωμάτια των υποκατάστατων σιωπών
Στην ποίηση της πλέμπας
Και στις μνήμες των τραγουδιών.
Τζάμπα κούραση και προσμονή
Είκοσι χρόνια δεν έφτασαν
για να σου πω:
«Ξάπλωσε εδώ, πατέρα, είναι βολικά»

Δ.Α.Μ.

*O Δ.Α.Μ. είναι διαχειριστής των σελίδων Μικρό Βιβλιοπωλείο και  Παρά-ποίηση.

**Φωτογραφία: Steve Fitch Photography

 

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

στην Κ.

Τα χέρια της - τα 'πλενε με υγρό πιάτων- ήταν...

Μαρία Γ. Διαμαντοπούλου, Η αλήθεια είναι αυτή που σκοτώνει

Την ώρα του Καθήκοντος Τιμή και Δόξα στους πεσόντες της...

Ανάμεσα στη σκιά και το Εγώ Φως: σκιά και οντότητες στην ποίηση του Andres Allan

του Ανδρέα Μαράκη Μυστικιστική, απότομη, αμυδρά φωτισμένη. Στην ποίησή του,...

Κουτσουπιά, χαίρε!

Οι κουτσουπιές άρχισαν να ανθίζουν στην ώρα τους Όπως πάντα...