Αγνώστου παραλήπτη

Ανορθόγραφα, ημικλινή τα συναισθήματα,
γέρνουν απο την ελαφρότητα τους.
Περιχαρακωμένη ενδοσκόπηση,
ρηχός ο κόσμος αφού δεν μοιράζεται.
Και εσύ, κάπου εκεί,
δισταγμός ελαφροπάτητος.
Δεν έγραψα ποτέ το όνομά σου
Δεν ταίριαξε.
Επαναλαμβανόμενα γράμματα
και συναίσθημα
Δεν έπρεπε να γεμίσουν τα ανέγγιχτα κενά.
Έτσι, σε αποχαιρέτησα.
Είναι πιο ανώδυνοι οι αποχαιρετισμοί που δεν βαφτίζονται.
Όταν φτάσει ο καιρός τους όμως, επιστρέφουν
και σε βρίσκουν.
Αναζητώντας το αβίωτο.

*Δήμητρα Γεωργουδάκη

**φωτογραφία: ”Rooms by the sea”, 1951, Edward Hopper

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Την πιο βαθιά ώρα της νύχτας

Τον Αύγουστο την πιο βαθιά ώρα της νύχτας μια λιτανεία σπάει...

οξύ κι’ αλόη

Δεν ξέρω πως είναι να μην έχεις βαθιά συναισθήματα....

Αθηνά Αραπάκη, Δύο ποιήματα

Success Story Η Ελλάδα είναι αναμφίβολα μια ιστορία επιτυχίας. Στα είκοσι έξι...

Μιχάλης Αντωνιάδης, Δύο ποιήματα

Πόλη, σε βλέπω Σ’ αυτήν την πόλη που δεν ξέρω...