Αγνώστου παραλήπτη

Ανορθόγραφα, ημικλινή τα συναισθήματα,
γέρνουν απο την ελαφρότητα τους.
Περιχαρακωμένη ενδοσκόπηση,
ρηχός ο κόσμος αφού δεν μοιράζεται.
Και εσύ, κάπου εκεί,
δισταγμός ελαφροπάτητος.
Δεν έγραψα ποτέ το όνομά σου
Δεν ταίριαξε.
Επαναλαμβανόμενα γράμματα
και συναίσθημα
Δεν έπρεπε να γεμίσουν τα ανέγγιχτα κενά.
Έτσι, σε αποχαιρέτησα.
Είναι πιο ανώδυνοι οι αποχαιρετισμοί που δεν βαφτίζονται.
Όταν φτάσει ο καιρός τους όμως, επιστρέφουν
και σε βρίσκουν.
Αναζητώντας το αβίωτο.

*Δήμητρα Γεωργουδάκη

**φωτογραφία: ”Rooms by the sea”, 1951, Edward Hopper

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Nέο φθινόπωρο

Νέο φθινόπωρο στην πόλη Στήλες σύννεφα στον ουρανό Οι μέρες μίκρυναν Στα...

Η θεραπευτική μελωδία στο “Τραγούδι του Ορφέα” της Μαρίνας Μάγκλαρη

της Ευαγγελίας Πάσσαρη Τη Μαρίνα Μάγκλαρη τη γνωρίσαμε στο Θέλω...

Στον κόκκινο βράχο

«Η πραγματικότητα μπορεί να καταστρέψει το όνειρο. Γιατί να...

αγαθοεργία · ταχτάρισμα

αγαθοεργία στο περίγραμμα της αγάπης που μας ένωσε αφήνω τους παρείσακτους...