Αγνώστου παραλήπτη

Ανορθόγραφα, ημικλινή τα συναισθήματα,
γέρνουν απο την ελαφρότητα τους.
Περιχαρακωμένη ενδοσκόπηση,
ρηχός ο κόσμος αφού δεν μοιράζεται.
Και εσύ, κάπου εκεί,
δισταγμός ελαφροπάτητος.
Δεν έγραψα ποτέ το όνομά σου
Δεν ταίριαξε.
Επαναλαμβανόμενα γράμματα
και συναίσθημα
Δεν έπρεπε να γεμίσουν τα ανέγγιχτα κενά.
Έτσι, σε αποχαιρέτησα.
Είναι πιο ανώδυνοι οι αποχαιρετισμοί που δεν βαφτίζονται.
Όταν φτάσει ο καιρός τους όμως, επιστρέφουν
και σε βρίσκουν.
Αναζητώντας το αβίωτο.

*Δήμητρα Γεωργουδάκη

**φωτογραφία: ”Rooms by the sea”, 1951, Edward Hopper

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Μιχάλης Αντωνιάδης, Δύο ποιήματα

Πόλη, σε βλέπω Σ’ αυτήν την πόλη που δεν ξέρω...

Μπάμπουσκα

Ταξίδευαν τα μάτια και τα αυτιά μου Ο φλοιός του...

«Εδώ στεκόμασταν πολύ»

Στο ντοκιμαντέρ Πικροδάφνες (2021), η Πάολα Ρεβενιώτη ξαναβρίσκεται με...

Γιώργος Ματαλλιωτάκης: Έξι ποιήματα

ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ Οι λύκοι μπήκαν στο σπίτι. Ήχοι από σπασμένα πιάτα στην...