Άλλη Αθήνα

Ήταν η κακιά η ώρα και η χώρα η κακή
η Αθήνα όταν θυμώνει μοιάζει λίγο με γιορτή
καρναβάλι οργισμένο και μνημόσυνο γλυκό
λεωφόρος που θυμίζει θάλασσα ωκεανό

Η πόλη που την ξέρουμε αλλιώτικη φαντάζει
καθώς Φλεβάρης δειλινός φεύγει και ξεθωριάζει

Κι όπως καίγονται οι κάδοι στις οδούς των Εξαρχείων
ανεβαίνουν οι καπνοί τους στα ρουθούνια των Αγίων
Τα παιδιά μετά τους κρότους ανασαίνουν στις γωνιές
άγγελοι με σκουλαρίκια κι ανοιξιάτικες φωνές

Καθώς Φλεβάρης δειλινός φεύγει και ξεθωριάζει
η πόλη που την ξέρουμε αλλιώτικη φαντάζει.

 

*Μάγια

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

στην Κ.

Τα χέρια της - τα 'πλενε με υγρό πιάτων- ήταν...

Μαρία Γ. Διαμαντοπούλου, Η αλήθεια είναι αυτή που σκοτώνει

Την ώρα του Καθήκοντος Τιμή και Δόξα στους πεσόντες της...

Ανάμεσα στη σκιά και το Εγώ Φως: σκιά και οντότητες στην ποίηση του Andres Allan

του Ανδρέα Μαράκη Μυστικιστική, απότομη, αμυδρά φωτισμένη. Στην ποίησή του,...

Κουτσουπιά, χαίρε!

Οι κουτσουπιές άρχισαν να ανθίζουν στην ώρα τους Όπως πάντα...