αγαθοεργία · ταχτάρισμα

αγαθοεργία

στο περίγραμμα της αγάπης που μας ένωσε

αφήνω τους παρείσακτους να υπάρχουν

περιβάλλοντας τον αφανισμό τους με μια χρονική στοργή

όχι γιατί είναι σπάνιοι (προς αφανισμό)

μα γιατί-

η διατάραξη της διαδρομής «από και προς τη γούρνα»

μπορεί και να αποβεί μοιραία

με ένα τσικ υπερβολή

και μερικά γρυλλίσματα σε αδυνάμους

 

ταχτάρισμα

δε μπορώ πια να ταχταρίζω τέρατα

καθαρά τα ‘νιωσα

 

φόρεσα δαχτυλίδια τα σημάδια των δοντιών τους

κατάπιε το δέρμα μου τη γλιστερή βλέννη τους

 

σήκωσα τα χέρια μου απ’ το έλος

καθαρά τα ‘νιωσα

μικρά σαρκοβόρα πλάσματα να με κυκλώνουν μ’ επιθυμία

 

Εριθέλγη

*πίνακας: The Favorite, του Omar Rayyan

 

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Στον κόκκινο βράχο

«Η πραγματικότητα μπορεί να καταστρέψει το όνειρο. Γιατί να...

Χύτρες ταχύτητας

στον Carlo Petrini Πόσες καρδιές χωράνε σ’ ένα πιάτο Μικρές μπουκιές απελπισίας Κολυμπούν...

Λευτέρης Χονδρός, Έξι ποιήματα

Ι. στην αρχή ο χρόνος σε ύψος μηδέν σώματα ανυπόστατα πρώτα...

Red Gate – Ρόδος

Μου είπε η τύπισσα με τα χειροποίητα ρούχα, κοσμήματα...