Σκληρό χάδι

Τι θα έλεγες αντί να προσποιείσαι

το κουτάβι, το αγοράκι ή τον ασθενή

να σηκώσεις επιτέλους το βλέμμα σου

και να δεις τι σε περιμένει;

*

Απλώνω τα πόδια μου για να τα υπηρετήσεις:

πρέπει να δείξεις τη στοργή σου φιλώντας τα

πρέπει να δείξω τη στοργή μου πατώντας σε –

έτσι χτίζονται οι σχέσεις.

*

Αν όπως είπες αντέχεις στον πόνο

τότε δεν μένει παρά να δοκιμάσουμε –

άλλο «αντέχω τον πόνο», άλλο «επιθυμώ τον πόνο»

κι άλλο «σου πουλώ παραμύθια για να με γαμήσεις».

*

Θα ήθελες να είμαι πιο ομιλητικός

αλλά τι να κάνουμε που τα χέρια μου

γύρω από τον λαιμό σου

εκφράζονται καλύτερα;

*

Ο ένας θα συμπληρώνει τον άλλο

είπες –

εγώ θα είμαι ο αφέντης σου κι εσύ ο δούλος μου

είπα.

*

Από την προσταγή μέχρι την εκτέλεσή της

πολλές φορές αγωνιώ

κι επιμένω να σε κοιτώ μέχρι να χαμηλώσεις το βλέμμα –

είναι κι η ταπείνωσή σου μια ηδονή.

*

Θέλω κάποια μέρα να μου πεις όχι

να πεις τη μαγική λέξη για το game over

να δοκιμάσεις κι εσύ μια φορά

τα όριά μου.

*

Λέω κάθε τόσο πως θα σταματήσω τις ανωμαλίες

λες κάθε τόσο πως δεν μου ταιριάζουν –

κάπως έτσι ικετεύεις για το σκληρό χάδι

κάπως έτσι μετανιώνω για όσα είπα.

*

Με τα δάχτυλά μου σε ανοίγω

με το στόμα μου σε φτύνω

με το τα πόδια μου σε κλωτσάω –

ποιος υπηρετεί ποιον δεν ξέρω.

*

Ευχαριστείς για τα χαστούκια

ενώ άλλοι παρακαλούσαν να σταματήσω –

ή θα σε εκπαιδεύσω και θα το βουλώσεις

ή θα σου πω «παρακαλώ» και θα φύγω.

 

Πάρις Αθανασίου

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Την πιο βαθιά ώρα της νύχτας

Τον Αύγουστο την πιο βαθιά ώρα της νύχτας μια λιτανεία σπάει...

οξύ κι’ αλόη

Δεν ξέρω πως είναι να μην έχεις βαθιά συναισθήματα....

Αθηνά Αραπάκη, Δύο ποιήματα

Success Story Η Ελλάδα είναι αναμφίβολα μια ιστορία επιτυχίας. Στα είκοσι έξι...

Μιχάλης Αντωνιάδης, Δύο ποιήματα

Πόλη, σε βλέπω Σ’ αυτήν την πόλη που δεν ξέρω...