Θεσσαλονίκη 3

Οι σκύλοι κοιτάζαν σαστισμένοι

οι γέροι σκούζανε προειδοποιητικά

κάτι κακό ερχότανε

σαν θεία τιμωρία

ή γυναικεία εκδίκηση

τα κορίτσια σιδερώναν κιόλας

τα μαύρα τους φουστάνια

κι οι άντρες γυάλιζαν

τα όπλα τους

 

καλύτερα να εκκένωνα το σώμα μου

απ’ την καρδιά του

όμως προτίμησα να φύγω νικημένη

ενώ πίσω οι φίλοι μου

κηδεύαν τη Θεσσαλονίκη.

 

Fata Morgana

*η φωτογραφία της αγαπημένης Αγγελίνας Μιχάλη

1η δημοσίευση: Μανδραγόρας, τχ 46, Μάιος 2012.

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Την πιο βαθιά ώρα της νύχτας

Τον Αύγουστο την πιο βαθιά ώρα της νύχτας μια λιτανεία σπάει...

οξύ κι’ αλόη

Δεν ξέρω πως είναι να μην έχεις βαθιά συναισθήματα....

Αθηνά Αραπάκη, Δύο ποιήματα

Success Story Η Ελλάδα είναι αναμφίβολα μια ιστορία επιτυχίας. Στα είκοσι έξι...

Μιχάλης Αντωνιάδης, Δύο ποιήματα

Πόλη, σε βλέπω Σ’ αυτήν την πόλη που δεν ξέρω...