Αγνώστου παραλήπτη

Ανορθόγραφα, ημικλινή τα συναισθήματα,
γέρνουν απο την ελαφρότητα τους.
Περιχαρακωμένη ενδοσκόπηση,
ρηχός ο κόσμος αφού δεν μοιράζεται.
Και εσύ, κάπου εκεί,
δισταγμός ελαφροπάτητος.
Δεν έγραψα ποτέ το όνομά σου
Δεν ταίριαξε.
Επαναλαμβανόμενα γράμματα
και συναίσθημα
Δεν έπρεπε να γεμίσουν τα ανέγγιχτα κενά.
Έτσι, σε αποχαιρέτησα.
Είναι πιο ανώδυνοι οι αποχαιρετισμοί που δεν βαφτίζονται.
Όταν φτάσει ο καιρός τους όμως, επιστρέφουν
και σε βρίσκουν.
Αναζητώντας το αβίωτο.

*Δήμητρα Γεωργουδάκη

**φωτογραφία: ”Rooms by the sea”, 1951, Edward Hopper

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Φυτό εσωτερικού χώρου

Ο Πόθος είναι φυτό εσωτερικού χώρου. Αναπτύσσεται ακόμη και σε...

Τελευταίος ήλιος της άνοιξης

Τελευταίος ήλιος της άνοιξης πρωινός, κιόλας δυνατός, ακονισμένος Ήμασταν κάπου σε...

Το Δελφίνι

Ναι, είναι η πρώτη φορά που κάνω tattoo. Το...

Για πού σαλπάρουμε;

Από τότε που θυμόταν τον εαυτό της, στα όνειρά...