Πρίγκιψ Κρίνος

—Γιατί κι οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους; Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα· κι αυτοί βαριούντ’ ευφράδειες και δημηγορίες. Εκεί...

σαν αγκαλιά που δεν περιμένει τίποτα είναι ζεστά εκει... πιο ακριβά απ' τη ΔΕΗ, λιγάκι καθόλου πιεστικά, καθόλου απαιτητικά δεν ξέρεις τίποτα γι’ αυτόν (βάσει της δεοντολογίας) εκεί υπάρχεις μόνο εσύ το σημαντικότερο θέμα -το...

ή πώς γράφεται η λογοτεχνία Σέ μερικούς ἀνθρώπους ἔρχεται μιά μέρα πού πρέπει το μεγάλο Ναί ἤ τό μεγάλο τό Ὄχι νά ποῦνε. Φανερώνεται ἀμέσως ὃποιος το ’χει ἓτοιμο μέσα του τό Ναί, καί λέγοντάς το...

εμείς δεν ζήσαμε εμφύλιο μιλάμε όμως για την αυτοκτονία φιλικά κι ύστερα δένουμε τις ζώνες μας και τρομάζουμε στ’ απότομα φρεναρίσματα εκείνο το βράδυ οδηγούσαμε σαν τρελοί προσπαθώντας να αναδυθούμε μέσα απ’ το «βούτυρο της νύχτας» ...

πρώτα φώναξα δυνατά, μετά απομονώθηκα κάποτε πρόδωσα και ύστερα μετάνιωσα και επειδή τιμωρήθηκα και συγχωρέθηκα έχω μισήσει αυτόν που λάτρεψα και καταστρέφω ό,τι φτιάχνω   λοιπόν, γι’ αυτό: βλέπω το φεγγάρι στο ταβάνι μου γεμάτο   Πρίγκιψ Κρίνος

Ήρθε, ήρθε ο άσωτος υιός Και τα μοσχάρια, τα ’χαμε φάει όλα Και την περιουσία του ο πατέρας την έριξε στην τράπουλα Και η μητέρα εκπορνεύτηκε (όχι γατί μας έλειψε τίποτα έτσι, το...

Μιας φύσης άρρωστης/ καρπός μιας προσδοκίας

Με περιουσία τη μόρφωση «Το μόνο που δεν μπορούν να σου πάρουν» με τις συμβουλές των περιοδικών την απαιτούμενη σκοτεινότητα στο βλέμμα Απαξιωτικός προς τη συμβατικότητα με το στίγμα της εξαίρεσης με του πολλά υποσχόμενου το βάρος ―Με μιαν επίφαση αυτοκυριαρχίας ―Πορεύτηκα...