Σμαραγδένια πέπλα καλύπτουν την ακτή
Κι οι νοσηροί νοτιάδες σταμάτησαν να πνέουν
Ο χρόνος κυλά με άτεγκτη ορμή
Καθώς η τύχη μας αφήνεται σ’ ηλεκτρισμένα χέρια.
*Λαχανοδράκων
i.
Καλοκαίρι
το όνομα μιας ακόμα βιομηχανίας
Μια ανία που λυγίζει
που ενδίδει
που καταλήγει στο ταμείο
Ένας κόσμος που χρειάζεται
Τι όμως;
ii.
αναζητώ μια λέξη
να περιγράφει
τον έρωτα της τρίτης ηλικίας
-
παπούδες με...
Εσύ, ρημάδα βασίλισσα της νύχτας
που εισβάλλεις μέσα μας
και δεν αφήνεις χώρο στ’ αστέρια ν’ αναπνεύσουν
κι έρχεσαι και χώνεσαι σε κάθε μας επιθυμία και τα...
Κάθε φορά που μου ζητούν διεύθυνση
πάω αυθόρμητα να πω άλλον δρόμο:
ενώ μένω στην οδό Πλαταιών,
είμαι έτοιμος να απαντήσω «στη Θέμιδος».
Τι παράξενη μηχανή το μυαλό
–...
στον Νίκο
Πριν γίνω εγώ
ήμουν εσύ
Μα μά-λλον έμεινα μισή
Πριν γίνω εγώ
ήμουν κενό
Μπα, μπά-λα παίζω
Και κρυφτό
Ήμουν εσύ κι ήσουν εγώ
Πριν γίνω το άλλο σου μισό.
Και το...
«Sometimes I feel like I have nothing that’s my own.
Everything feels borrowed or stolen from someone else»
Haider, Joyland
Η χαρά είναι μια πόρτα βαριά
Παλιά και...
