Τόσα μεγάλα πεύκα
στολισμένα με μπάλες από κάμπιες,
σε κάθε κλωνάρι, να πίνουν
το ρητινώδες αίμα τους.
Τόσα μικρά γράμματα,
να λιώνουν πάνω στις μαύρες πέτρες,
λες από τον ίδιο...
I
Κλεφτοφάναρο
ο ξάστερος αιθέρας
βαθιά στη νύχτα.
II
Φύσαγαν μπάτηδες πικρά
αντίθετοι
στην τρικυμία.
ΙΙΙ
Αμφιλύκη σκορπίζοντας
το κιτρινόμαυρο
σκοτάδι.
*Ανδρέας Κωσταγεωργός
Τι θα έλεγες αντί να προσποιείσαι
το κουτάβι, το αγοράκι ή τον ασθενή
να σηκώσεις επιτέλους το βλέμμα σου
και να δεις τι σε περιμένει;
*
Απλώνω τα πόδια...
καταπίνω αργά τη θλίψη
ξυραφάκι της Ζιλέτ
η ανάσα μου κι η σήψη
μαγεμένο κάνουν σετ
(μαστουρώνω με το νετ)
στις φρικώδεις απαρτίες
τις ελπίδες μου τρυπώ
φταίω εγώ που δε...
«Να προσέχεις τα κορδόνια σου,
να είναι πάντα ίσια»,
μου έλεγε ο πατέρας μου
απ' όταν ήμουν πολύ μικρός.
Έτσι κάθε φορά που σκύβω
για να δέσω τα κορδόνια...
Έντεκα ευρώ και εξήντα λεπτά
αναφωνεί με τρόπο ευθύ
και σοβαρό η ταμίας·
πιο πολύ ήχησε ως λανθάνων οίκτος.
Κι αίφνης σκέφτομαι
πως κάθε επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ
δεν είναι...
Αφίδναι-Σφενδάλη-Αλίαρτος:
Το τρένο έτρεχε σε βουνά και πεδιάδες
άνοιγε δρόμους και έσβηνε ονόματα
– Κιούρκα-Μαλακάσα-Κριμπάς.
Η πρόοδος ανάσταινε αρχαίους δήμους της Αττικής
και πόλεις του Κοινού των Βοιωτών.
Η νέα Ελλάς...
Πάλι ταράχτηκαν οι άντρες κι αγορεύουνε
Τηρούν με πάθος τις αρχές της ρητορείας
Κάτι από μένα τους θαυμάζει και τους χαίρετε
Κάτι όμως στέκεται στη μέση της...
