Ποιήματα

Αφίδναι-Σφενδάλη-Αλίαρτος: Το τρένο έτρεχε σε βουνά και πεδιάδες άνοιγε δρόμους και έσβηνε ονόματα – Κιούρκα-Μαλακάσα-Κριμπάς. Η πρόοδος ανάσταινε αρχαίους δήμους της Αττικής  και πόλεις του Κοινού των Βοιωτών.    Η νέα Ελλάς...

Πάλι ταράχτηκαν οι άντρες κι αγορεύουνε Τηρούν με πάθος τις αρχές της ρητορείας Κάτι από μένα τους θαυμάζει και τους χαίρετε Κάτι όμως στέκεται στη μέση της...

Κάθε φορά που φυσάει θυελλωδώς, παίρνω τις προφυλάξεις μου. Ανεβάζω την τέντα, μη σκιστεί. Στερεώνω την απλώστρα με τα ρούχα. Σφηνώνω φυλλάδια από ντελίβερι στις πόρτες, μη χτυπάνε. Η...

Βεβαίως γεύτηκα κι εγώ την ευτυχία Σίγουρα κάποτε διασκέδασε τη γλώσσα μου η χαρά Κι αν έχω βουτήξει εγώ το δάχτυλο στο μέλι! Αλλά η ευτυχία είναι...

Στον Γ. Ιατρού Απορούν τα παιδιά που επιμένω τόσο με τη στίξη Γουρλώνουνε τα μάτια τους όταν τους λέω πως τα σημαντικά κλείνονται μέσα στην παρένθεση πως...

Φυσά Η θάλασσα γέμισε σπασμένα τζάμια Κυλούν αργά σαν παγετώνας Τα δέντρα γέρνουν προς τη θάλασσα Οι καλαμιές δείχνουν τη θάλασσα με χίλια βέλη Τα νησιά χάθηκαν Τα πήρε ο αέρας Τα...

Στον Γ.Σ. (aka Β.Μ.) I.  Βάζω κι εγώ τη ζωή μου σε τάξη – παίρνω τα χάπια μου ξεκίνησα ψυχανάλυση τρώω υγιεινά διόρθωσα τον ύπνο μου βρήκα μια δουλειά της προκοπής. Όλα...

Θέλουν οι δήμαρχοι ν’ αλλάξουν την Αθήνα έχει γεμίσει η πόλη αφίσες και φυλλάδια —Κι εγώ λερώνω με στιχάκια τα τετράδια Έχουνε όραμα να φτιάξουνε τον τόπο θέλουν...