Συνταξιούχος δικηγόρος μετρίου αναστήματος,
ετών περίπου 75 —μπορεί και 80—,
κατεβαίνει κάθε πρωί στο κέντρο
παίρνοντας το τρένο στο σταθμό της Κηφισιάς.
Ξυρισμένος από τα χαράματα και χτενισμένος...
Τα μάτια του κόσμου στη Ράφα στραμμένα,
παράλυτα στέκουν ενάντια στο κρίμα,
κοιτάζουν παιδιά ν’ απορούν ματωμένα.
Αρθρώνει η ιστορία του σκότους το ρήμα.
Παράλυτα στέκουν ενάντια στο...
πηγαίναμε ταξίδι με το τραίνο
δεν το υπολόγισαν καλά
κάναμε στάση στα σύνορα μιας χώρας που 'χε πόλεμο
κάτι μαυροφορεμένες γυναίκες
στοιβαγμένες στις ράγες
άπλωναν χέρι να μας αρπάξουν...
Το αν μιλάμε είναι τελείως ανεξάρτητο απ' το τι σκέφτομαι και νιώθω
για τόσα εγκλήματα διαβάζουμε στο ίντερνετ
γενοκτονία γίνεται στη Γάζα
μιλάμε δεν μιλάμε απ’ την...
Για τον Ζακ / τη Zackie oh
Γύριζε στους δρόμους ο τρελός λαγός
γύριζε στους δρόμους
ξέφευγε απ' τα σύρματα ο τρελός λαγός
έπεφτε στις λάσπες
κλείστηκε μονάχος ο...
Θανάτου σέρνω μυρωδιά
Σε κάθε νέα μου ασθένεια
Κάνω εγκαίνια
Αχ πως ζηλεύω τα παιδιά
Τα πρώτα πρώτα-πρώτα τους σκιρτήματα
Θάβω σε ποιήματα
Εφιάλτες
που τρυπώνουν χρόνια
να μου λερώσουν τα σεντόνια
Φωκάς
