Κάθε φορά που φυσάει θυελλωδώς,
παίρνω τις προφυλάξεις μου.
Ανεβάζω την τέντα, μη σκιστεί.
Στερεώνω την απλώστρα με τα ρούχα.
Σφηνώνω φυλλάδια από ντελίβερι στις πόρτες, μη χτυπάνε.
Η...
Στον Γ. Ιατρού
Απορούν τα παιδιά που επιμένω τόσο με τη στίξη
Γουρλώνουνε τα μάτια τους
όταν τους λέω πως τα σημαντικά
κλείνονται μέσα στην παρένθεση
πως...
Φυσά
Η θάλασσα γέμισε σπασμένα τζάμια
Κυλούν αργά σαν παγετώνας
Τα δέντρα γέρνουν προς τη θάλασσα
Οι καλαμιές δείχνουν τη θάλασσα
με χίλια βέλη
Τα νησιά χάθηκαν
Τα πήρε ο αέρας
Τα...
Στον Γ.Σ. (aka Β.Μ.)
I.
Βάζω κι εγώ τη ζωή μου σε τάξη –
παίρνω τα χάπια μου
ξεκίνησα ψυχανάλυση
τρώω υγιεινά
διόρθωσα τον ύπνο μου
βρήκα μια δουλειά της προκοπής.
Όλα...
Θέλουν οι δήμαρχοι
ν’ αλλάξουν την Αθήνα
έχει γεμίσει η πόλη αφίσες και φυλλάδια
—Κι εγώ λερώνω με στιχάκια τα τετράδια
Έχουνε όραμα να φτιάξουνε τον τόπο
θέλουν...
Σμαραγδένια πέπλα καλύπτουν την ακτή
Κι οι νοσηροί νοτιάδες σταμάτησαν να πνέουν
Ο χρόνος κυλά με άτεγκτη ορμή
Καθώς η τύχη μας αφήνεται σ’ ηλεκτρισμένα χέρια.
*Λαχανοδράκων
