Ποιήματα

Ἐπαμείνων Τήλωνος

Εδώ δεν έχω πια τη συντροφιά άλλων νεκρών.  Πάνε χρόνια που ξέθαψαν το άδειο μου μνήμα και το πήραν για να στολίσουν την αγορά.  Το σώμα μου...

3 ποιήματα για το καλοκαίρι

i. Καλοκαίρι το όνομα μιας ακόμα βιομηχανίας Μια ανία που λυγίζει που ενδίδει που καταλήγει στο ταμείο Ένας κόσμος που χρειάζεται Τι όμως; ii. αναζητώ μια λέξη να περιγράφει τον έρωτα της τρίτης ηλικίας - παπούδες με...

Καλοκαιρινό

Εσύ, ρημάδα βασίλισσα της νύχτας που εισβάλλεις μέσα μας και δεν αφήνεις χώρο στ’ αστέρια ν’ αναπνεύσουν κι έρχεσαι και χώνεσαι σε κάθε μας επιθυμία και τα...

Ο δρόμος του σπιτιού μου

Κάθε φορά που μου ζητούν διεύθυνση πάω αυθόρμητα να πω άλλον δρόμο: ενώ μένω στην οδό Πλαταιών, είμαι έτοιμος να απαντήσω «στη Θέμιδος». Τι παράξενη μηχανή το μυαλό –...

Οικογενειακό

στον Νίκο  Πριν γίνω εγώ ήμουν εσύ Μα μά-λλον έμεινα μισή Πριν γίνω εγώ ήμουν κενό Μπα, μπά-λα παίζω Και κρυφτό Ήμουν εσύ κι ήσουν εγώ Πριν γίνω το άλλο σου μισό. Και το...

[Η χαρά είναι μια πόρτα βαριά…]

«Sometimes I feel like I have nothing that’s my own. Everything feels borrowed or stolen from someone else» Haider, Joyland  Η χαρά είναι μια πόρτα βαριά Παλιά και...

Το κανονικό ένα

Βαρέθηκα να γράφω σε πρώτο πρόσωπο·   Βαρέθηκα να γράφω όλο για μένα, γι' αυτό το ένα που είναι μισό·   Πότε θα γράψω για σένα·   Πότε θα γίνουμε το ένα το κανονικό·   *ποίημα/φωτογραφία: γ.π.

[Εξασκώ την ποίηση σημαίνει…]

στον Θανάση   Εξασκώ την ποίηση σημαίνει Πως τίποτε να κάνω άλλο δεν μου έμεινε Στην συνάντηση κλίκαρα maybe Τσακωθήκαμε again με το baby Στον ρυθμό τραγουδώ και ριμάρω Το existential...