Ποιήματα

Τι μεγάλο κρίμα: η μνήμη να μην έχει σώμα, έστω σώμα ανέμου μέσα απ’τα φύλλα μιας χαμηλής ελιάς που σου ζεσταίνει το πρόσωπο, πιότερο και απ’τον ήλιο αρχές...

Περισσότερο κι απ’ τις ασθένειες Τα ψέματα, τις απιστίες Περισσότερο απ’ τις κακοτοπιές Τα ανάποδα, τις ατυχίες Περισσότερο από τη​​ν έλλειψη κατανόησης Τον εγωισμό Την απόσταση Περισσότερο φοβάμαι Τις μέρες που δεν...

i Τα ’χουν πει πριν από μένα άλλοι εδώ και καιρό Τους λέγανε Ινδιάνους τότε Δυτικοί χαζοί (δυτικός εγώ) Τώρα θεωρείται ρατσιστικό Πέρα από τον χαρακτηρισμό Δεν βλέπω σε κάτι...

Αν ο χρόνος δεν φτάσει ποτέ πού θα 'χουν πάει οι άδειες μέρες; Κάθε φορά μια ερώτηση Περιμένει να τη σώσουν Περιμένει να της πουν καλά τα λες Κι εγώ θέλω...

Της Κυριακής χαρά και της Δευτέρας λύπη. Έτσι εσύ πάντα. Δε μπορούσες αλλιώς. Δεν ήτανε στο χέρι σου η μεσονύχτια αυτή μεταστροφή. Αδημονούσες τάχα να χαλάσει...

Σήμερα ένιωσα πάλι αυτή τη μοναξιά που νιώθουν τα παιδιά χωρίς καθρέφτες. Δεν ξέρω αν δεν αντισταθήκαμε αρκετά αλλά οι πόλεις μας γίνανε φυλακές και δεν έχει...

Πρώτο στενό μετράω δέκα. Δε στρίβω. Δεύτερο πέντε καλύτερα το επιχειρώ αλλά ήταν απλά κρυμμένοι. Περνάω ανάμεσα Μπλε πράσινοι. Στη Στουρνάρη χάνω το μέτρημα. Κλούβες, μηχανάκια καπελάκηδες και ρόμποκοπ ριγέ ταινία. Φτάνω. Περνάει η...

στον π. κρίνο Πατάω καρδούλες σε σχόλια αδιάφορα Αιδοία και πέη στην οθόνη κολλημένα Λέω ο μάγκας, κοίτα ρε, πως τα κατάφερα Το χόρτο έκοψα, μαζί και σένα   Είν’...