Έρχονται αλλιώς πλέον οι άνθρωποι κοντά
Οι χειραψίες βγήκαν απ’ τη μόδα
Πρόσωπα δίχως σώμα
Καθείς στο πιλοτήριό του να εκπέμπει
Τους παρασιτικούς του μονολόγους
Σ’ ασύντακτα και άνοσμα...
Μούσα σαν και τη δική μου
Ωχριά στο φως των δρόμων
Έρπεται στην παγωνιά των υπονόμων
Εγκυμονεί μέσα στην πληγή μου
Μούσα σαν και τη δική μου
Αλμύρα σπέρνει...
Εσείς για τα μπανάκια σας τα πρώιμα στο νότο,
εμείς εδώ προσμένουμε καρτερικά στο ντόκο.
Τον Μπακιρτζή φαντάζομαι μαζί σας να βουτάει
και «Κλυταιμνήστρα Ου ου ου»...
Του Μανώλη Βασιλάκη
Κοιτάζοντας στοχαστικά την άδεια, λευκή λεωφόρο
μου ’ρχεται πάλι ξάφνου μια σκέψη από παλιά
και εκεί που τα κατάφερα και πάλι να τη διώξω,
να...
