Ποιήματα

Παρ’ όλα αυτά, δεν έχει ξεχάσει το στόμα μου να χαμογελάει κι εγώ το αφήνω (Αναγνωρίζω την απόγνωση διότι θήτευσα κάποτε στη χαρά) Θυμάται ακόμα το στόμα μου να...

Θα μπορούσαμε και να έχουμε μείνει σιωπηλοί Και θα αρκούσε που μου πήρες εκείνα τα τριαντάφυλλα απ' τον Πακιστανό Και ο Πακιστανός σε αποκαλούσε αδερφό Και τα...

στον Κοσμά   Στην καραντίνα υπήρχαν λόγοι Κι οι απόστασεις ασφαλείας Που σ' έκαναν να νιώθεις μόνη Ήτανε ζήτημα υγείας Η καραντίνα είχε αιτίες Και γκράντε αίσθημα ευθύνης Μπροστά στις ερωτοτροπίες Της δια...

Τα ποιήματα που σου γράφω τα σαββατόβραδα δεν μπορούν να περιμένουν να ξεμεθύσεις, να ξυπνήσεις, να απομονωθείς ή να βρεις τις κατάλληλες συνθήκες φωτισμού (δεν είναι δα και...

Πηχτή, κολλώδης δυστυχία σαν πίσσα που έχει γίνει ένα με την άσφαλτο καιγόμενη κάτω από τον ήλιο της κεκαλυμμένης σου ευγένειας. Μια προσπάθεια κάλυψης αυλακώσεων...

Αίμα στα χέρια μου Το αμάξι που πέθανε μέσα ο γάτος μου, μου δημιουργεί τώρα πια μια νοσηρή απέχθεια. Είναι λες και η μυρωδιά του θανάτου...

Η Νοσταλγία είναι ιδιόμορφη ερωμένη (καλοπληρωμένη πόρνη) Μυρωδιές καλοκαιριού γεύσεις χειμώνα καθίσματα με φίλους πιστούς συντρόφους στο άκρο της γλώσσας «Θυμάσαι τότε;» τα γέλια γίνονται δάκρυα Η Νοσταλγία είναι ιδιόμορφη εταίρα...

Μικρότερος εστίαζα στα χείλη. Τα νόμιζα για τ’ άλφα και τ’ ωμέγα κάθε ερωτικής σύζευξης. Αν είναι τζούφιο το φιλί, τι να τα κάνεις τα λοιπά;   Με...