Ποιήματα

Αίμα στα χέρια μου // Νίκος Κάππα

Αίμα στα χέρια μου Το αμάξι που πέθανε μέσα ο γάτος μου, μου δημιουργεί τώρα πια μια νοσηρή απέχθεια. Είναι λες και η μυρωδιά του θανάτου...

Κεφάλαιο (…)

Η Νοσταλγία είναι ιδιόμορφη ερωμένη (καλοπληρωμένη πόρνη) Μυρωδιές καλοκαιριού γεύσεις χειμώνα καθίσματα με φίλους πιστούς συντρόφους στο άκρο της γλώσσας «Θυμάσαι τότε;» τα γέλια γίνονται δάκρυα Η Νοσταλγία είναι ιδιόμορφη εταίρα...

Δάχτυλα

Μικρότερος εστίαζα στα χείλη. Τα νόμιζα για τ’ άλφα και τ’ ωμέγα κάθε ερωτικής σύζευξης. Αν είναι τζούφιο το φιλί, τι να τα κάνεις τα λοιπά;   Με...

Ταξίδι στο τέλος του Μάη

Θα φτάσω άραγε κάποτε προς τον νότο; ε. β. Εδώ τώρα ανάμεσα Στο κατεστραμμένο της Βικτώριας οδόστρωμα Και τις κατεβασμένες ως το σαγόνι μάσκες Σκύλοι με κοιτάζουν αφυδατωμένοι Οι φράουλες...

Καλό καλοκαίρι

Είπα να γράψω ένα ποίημα για το θέρος Να πω για άνθη πλουμιστά που εσένανε θυμίζουν Τώρα που άρχετ’ εποχή καυτή κι ο επελαύνων έρως. Αλί! Οι...

Στο διάδρομο τη νύχτα

Σηκώθηκα τη νύχτα για κατούρημα. Ακριβώς στο κέντρο της. Από ένα τσίμπημα νομίζω ξύπνησα της μύτης του διαβήτη που τον ύπνο περιγράφει.   Απ’ τον οντά στον καμπινέ, ένα διαδρόμι...

Κοιτάζομαι στον καθρέφτη μου

Κοιτάζομαι στον καθρέφτη μου και βλέπω τη Θάτσερ Τον Καλιγούλα Τον Ιούδα τον Ισκαριώτη Τον γνωστό σκηνοθέτη Εκείνους που «τα φάγανε» όσο εμείς δουλεύαμε Τον Κορκονέα Κοιτάζομαι στον καθρέφτη μου...

Χωρίς υπάλληλο στην έκδοση εισιτηρίων

χωρίς υπάλληλο στην έκδοση εισιτηρίων ακόμη και με μάσκα ο μπάτσος ζέχνει του τελευταίου συρμού, εμείς, σε αποστάσεις   βάρυνε η κιθάρα δέκα τόνους χρόνια αξημέρωτα τα ίδια ακόρντα δολώματα...