Μάσκα φορώντας στο κατάστρωμα του πλοίουτις αμαρτίες κάποιου δόλιου πληρώνωμου στέλνει αχτίδες το ρολόι ενός κυρίουόσο ρουφάω από τα πλάγια οξυγόνο.Το καβουράκι που στην...
Έτσι όπως σκίζω τις σελίδες του βιβλίουμε την ακρίβεια, το πάθος ανατόμουεγώ που ηγούμουν την παράτα της αβύσσου(αχ η λεπίδα πώς φλερτάρει τον καρπό...
Μέχρι πέρσι, μέτραγα παγωτά και μπάνια.
Αν μη τι άλλο, μπούχτισα.
Φέτος, θα μετρήσω μισομεθυσμένα υφάλμυρα φιλιά
και κάθιδρες τυχαίες ερωτοτροπίες.
Το λογαριασμό, ανάμενέ τον το Σεπτέμβρη·
μάλλον εκκαθαριστικός.
Διγ.
Τα όνειρά μου κατοικούνΆνθρωποι που δεν γνώρισα ποτέΉ άνθρωποι που έζησα μαζί τουςΠολύ λίγο.
Αγαπητή Azusa,
Το φευγαλέο βράδυ στην οδό Þingholtsstræti είναι για μένα ανολοκλήρωτο,...
Ακονίζω το μυαλό μου με μεταφορές και ρίμεςαπό έξυπνα στιχάκια έχω δώδεκα ντουζίνεςπνεύμα χτίζω από ατσάλιδωδεκάωρα στα βιβλίαγια το νόημα της ζήσης δεν μου...
Διστακτικό ξεκίνημα ·στην εποχή της καραντίνας, ο εαυτός χάνεταιένα απροσδιόριστο συναίσθημα κενότητας κυριαρχείαναλογιζόμενοι την πλήξη που γεννά το ανέγγιχτο σώμα
Ανεβαίνοντας την Αγίας Σοφίας, φορτωμένος...
