Οι ανασφάλειες των ανθρώπων,
αλληλεπιδρούν σαν αυτόνομες οντότητες.
Ζευγαρώνουν
και γεννούν παιδιά αστρόλογα
πλην όμως ορθά.
Οι ανάγκες των περασμένων αιώνων,
έχουν εξελιχθεί σε κανονικότητες του σήμερα
και η Πηνελόπη,
ντυμένη με...
Η σoρός του
Δεν βρέθηκε κανείς
Να πει δυο λόγια
Κοιταχτήκαμε αμήχανα
Μοιράσαμε
Το φορτίο της ενοχής
Ανεβήκαμε
Βουβοί
Τη γριά σκάλα
Το παιδί
– ψιθύρισες –
Θα γίνει επιτέλους δέντρο
Φωκάς
Ίσως ίσως
μικρό ζωύφιο ίσως
Αφήνω το μέσα μου χώρο πάντα κενό
για ένα ακόμη ζωύφιο.
Τρόποι χιλιάδες να μπει - μια εσοχή
Κάποτε στο δέρμα που άσπρισε ξάσπρισε...
Aνέβηκαν τα οξέα στα χέρια μου
το βάρος του οιδήματος
με κάνει και κυρτώνω
μπορώ βεβαίως, αν το επιθυμώ
να πλέκω ακόμα αυτιστικές χειραψίες
καθόσον μάλιστα γνωρίζω ελάχιστα
για το...
Θεέ μας υπολογιστή, εννοούμε να σε περιμένουμε
Λένα Πλάτωνος
Φεύγει η ζωή μου
Γυρίζει το τραίνο
Χωρίς επιβάτες
Από τα ηχεία
Η εκφωνήτρια
Τυφλή συνεχίζει
Κακά κουρδισμένη
Να λέει τις στάσεις
Πέφτουν...
Μετάφραση: Jordi
Σκοτώθηκα. Συκομουριές και πάντζουροι
σ’ αλέα κονισαλέα κι έσειε τες
ο Αίολος αψύς.
Κίνησα,
κίνησαν κι οι φαύνοι και κάθε φαύνου
ο Πάν έμοιασε:
Έξοχα. Σε πάνθεον είμαι.
Το μούτρο...
Κοίταξα στον καθρέπτη μου
αργούσε το φανάρι
και λάμψαν απ' το αμάξι σου
τα υγρά σου μάτια, που "έψαλλαν"
για κάποιο παλικάρι
Δυνάμωσα το ράδιο
-ίδιο σταθμό είχα πιάσει-
κρεμάστηκα απ'...
Το μπαλκόνι μου έχουν χέσει περιστέρια.
Κουτσουλιές εκατοντάδες στο πλακάκι.
Και γω ντρέπομαι να βγω,
κατεβάζω τα παντζούρια,
μην οι γείτονες με δουν,
τα πικρά τα σχόλιά τους,
οι λοξές...
