Φιλοξενία στο καβούκι

Τρυφερά πόδια

i Τα ’χουν πει πριν από μένα άλλοι εδώ και καιρό Τους λέγανε Ινδιάνους τότε Δυτικοί χαζοί (δυτικός εγώ) Τώρα θεωρείται ρατσιστικό Πέρα από τον χαρακτηρισμό Δεν βλέπω σε κάτι...

Καλά τα λες

Αν ο χρόνος δεν φτάσει ποτέ πού θα 'χουν πάει οι άδειες μέρες; Κάθε φορά μια ερώτηση Περιμένει να τη σώσουν Περιμένει να της πουν καλά τα λες Κι εγώ θέλω...

Γενάρης

Σήμερα ένιωσα πάλι αυτή τη μοναξιά που νιώθουν τα παιδιά χωρίς καθρέφτες. Δεν ξέρω αν δεν αντισταθήκαμε αρκετά αλλά οι πόλεις μας γίνανε φυλακές και δεν έχει...

17 Ν

Πρώτο στενό μετράω δέκα. Δε στρίβω. Δεύτερο πέντε καλύτερα το επιχειρώ αλλά ήταν απλά κρυμμένοι. Περνάω ανάμεσα Μπλε πράσινοι. Στη Στουρνάρη χάνω το μέτρημα. Κλούβες, μηχανάκια καπελάκηδες και ρόμποκοπ ριγέ ταινία. Φτάνω. Περνάει η...

Μικρός απολογισμός ενός Αυγούστου*

Στον ν.σ. και το camping Chania για τη φιλοξενία Τα τζιτζίκια Η πελώρια μονστέρα πλάι στη φουντωτή φτέρη Οι θεσπέσιοι κώλοι Η πολιτική ορθότητα στην Τέχνη – γιατί ο...

Σχετικά με τα ροδάκινα: μία συνέχεια

Αγαπητέ Θ., αγαπητέ Θήτα. Πάνε χρόνια που κυνηγώ το γύρισμα εκείνου του λαιμού, εκείνων των μαλλιών τον κυματισμό, μια γενικότερη στάση. Είχα ξεχάσει τα γυαλιά....

Τρεις πολύ σύντομες πράξεις

Σε φίλησα πριν μπεις στον ηλεκτρικό για να πας στους γονείς σου να περάσεις την καραντίνα. Γύρισα σπίτι και μύρισα στο πάπλωμα την κολόνια...

Το τέλος του κόσμου

Χρόνια τώρα πάλευα να το εξομολογηθώ και τώρα που οι συνθήκες με αναγκάζουν δε βρίσκω κάποιο λόγο να προβώ στην εκπλήρωση αυτής της επιθυμίας....