Φιλοξενία στο καβούκι

Είναι οι εκδοτόκαυλοι πολλοί σ’ αυτό τον χώρο. Σ’ εμέ ελκυστικότατοι, συνήθως-δυστυχώς. Του Καστανιώτη κάποτε γνώρισα ένα φιόρο και τους γραφιάδες μίσησα, άπαξ διά παντός.   Έβγαλε μια μετάφραση,...

Φτηνός καφές, λαθραία τσιγάρα, ρακί και ψιλή κουβέντα χαράματα. Στο γωνιακό καφέ της γειτονιάς οι εργάτες συναντιούνται με τα λεκιασμένα ρούχα της δουλειάς Συζητάνε για τη φτώχεια τους, που συνηθίσανε, πότε στα ελληνικά πότε στα αλβανικά, πάντα αθυρόστομα, φυσάνε...

Το μελάνι τελείωσε την πρώτη του μήνα, καθώς έγραφε την πρώτη γραμμή· «κακό σημάδι», σκέφτηκε. Το στυλό ήταν μικρό, πλαστικό, από εκείνα που ρίχνουν μηχανικά οι πωλήτριες μέσα στη...

Εκεί όπου φράχτες από δάφνινους θάμνους κρύβουν το κάρβουνο και τον οπτάνθρακα Εκεί βρίσκεται, περιτριγυρισμένο από γρασίδι, το κρεματόριό μας· Και κάθε μισή ώρα ένα σύννεφο...

Σε ένα ψιλόλιγνο δωμάτιο, κρεμαστή λάμπα σκέτη, μονό ξύλινο κρεβάτι, διπλή δίφυλλη ντουλάπα, ξύλινο πάτωμα, ξύλινο κομοδίνο με μαρμάρινη επιφάνεια, ξύλινος καθρέφτης με μαρμάρινο...

Στο απέραντο μπλε, εκεί όπου θρυμματίζεται ο ορίζοντας. Στη γαλήνια ξεραΐλα, που υπνωτίζει τη σκέψη και ξεθάβει όνειρα εφηβικά. Στις φευγαλέες ματιές, που σφύζουν επιθυμία. Δεν...

Διαβάτη, μη σταθείς: κείτεται εδώ στη γη θαμμένος ένας δειλός της ηδονής· στον έρωτα ανεπαρκής – και ξένος. γ.π.

Αθήνα, 09.07.2022 Πάνω από τις στέγες των σπιτιών θ’ αρχίσει ν’ ανεβαίνει το φεγγάρι. Εσύ, κάτω από την κεραία της τηλεόρασης θα πασχίζεις να πιάσεις σήμα για...