Φιλοξενία στο καβούκι

Πάντα σου άρεσε να είσαι κρυφός, να μην γράφεις, να μιλάς βαθιά μόνο στους λίγους που είχες ενδιαφέρον να σε βυθομετρήσουν. Τώρα τραπεζοϋπάλληλος στο Γιακούτσκ, με...

    Έτρεξα και βρήκα τη βιτρίνα στη Χαριλάου Τρικούπη που είχε το μουσικό κουτί με τη νεράιδα, να τ’ αγοράσω. Πάει πέρασε ο καιρός...

  Μέσα σε ένα τεράστιο σώμα, εμφανίζεται η αγαπημένη μου γάτα με δυο νεκρά χέρια, απαλά, που έχουν για διάκοσμο πέντε αγαθές λεπίδες. Γέρνει στο έδαφος, σαν τον χώρο διασκορπισμένων μυρμηγκιών...

Εκείνο το δωμάτιο είχε ένα μικρό μπάνιο που κάθε πρωί, όταν το έβλεπε ο ήλιος, γέμιζε φως: ένα μεγάλο παράθυρο με γαλακτερό τζάμι σκόρπιζε μέσα το φως που πολλαπλασιαζόταν στα λευκά πλακάκια. Ήταν ένα...

Είναι οι εκδοτόκαυλοι πολλοί σ’ αυτό τον χώρο. Σ’ εμέ ελκυστικότατοι, συνήθως-δυστυχώς. Του Καστανιώτη κάποτε γνώρισα ένα φιόρο και τους γραφιάδες μίσησα, άπαξ διά παντός.   Έβγαλε μια μετάφραση,...

Φτηνός καφές, λαθραία τσιγάρα, ρακί και ψιλή κουβέντα χαράματα. Στο γωνιακό καφέ της γειτονιάς οι εργάτες συναντιούνται με τα λεκιασμένα ρούχα της δουλειάς Συζητάνε για τη φτώχεια τους, που συνηθίσανε, πότε στα ελληνικά πότε στα αλβανικά, πάντα αθυρόστομα, φυσάνε...

Το μελάνι τελείωσε την πρώτη του μήνα, καθώς έγραφε την πρώτη γραμμή· «κακό σημάδι», σκέφτηκε. Το στυλό ήταν μικρό, πλαστικό, από εκείνα που ρίχνουν μηχανικά οι πωλήτριες μέσα στη...

Εκεί όπου φράχτες από δάφνινους θάμνους κρύβουν το κάρβουνο και τον οπτάνθρακα Εκεί βρίσκεται, περιτριγυρισμένο από γρασίδι, το κρεματόριό μας· Και κάθε μισή ώρα ένα σύννεφο...