Φιλοξενία στο καβούκι

[Όταν κάποιος γεννιέται…]

Όταν κάποιος γεννιέται, κάποιος πεθαίνει· ταυτόχρονα, ξέρεις, μπορεί ακόμα και στον ίδιο δρόμο ή στον από κάτω όροφο. Όταν κάποιος τελειώνει κάποιος άλλος μέσα στην χαρτοσακούλα αναπνέει· ίσως και να είναι ο...

«Αρχαία πρωτεύουσα και ξακουστή ο νους» του Delmore Schwartz

Μετάφραση: Jordi Πόλη ο νους όπως το Λονδίνο Καπνισμένο και γεμάτο: μια πρωτεύουσα Όπως η Ρώμη, ρημαγμένη κι αιώνια, Σημαδεμένη από μνημεία που κανένας Πια δεν τα θυμάται. Ο...

Ο κόκκινος βράχος

Κάθε καλοκαίρι επέστρεφε στον τόπο του, γύρναγε λίγες μέρες στη Χίο. Κάθε καλοκαίρι έφτανε όλο και πιο προχωρημένο Αύγουστο και έμενε στο νησί όλο...

Ιστορίες από τον σεισμό: Η παύση

Ζαλίζομαι. Πάλι ζαλίζομαι. Όλο ζαλίζομαι. Ποια ζέστη; Ποια πόλη; Ζαλίζομαι σα να χορεύω σε πολύχρωμα τετράγωνα του ’80, ή έστω του ’99.   5 ρίχτερ κ' κάτι μου δίνουνε...

Ιστορίες από τον σεισμό: Ο ήρωας της διπλανής πόρτας

Σαν ήμουν μικρός συχνά φαντασιωνόμουν πως είμαι πρωταγωνιστής σε διάφορες μικρές ηρωικές ιστορίες. Άλλοτε γλίτωνα κάποιο σκυλάκι από ένα φλεγόμενο σπίτι κι άλλοτε το...

Ιστορίες από τον σεισμό: Σύνορο Μεταξουργείου-Κεραμεικού

Έγραφε το 1978, εξ αφορμής του και τότε θερινού σεισμού στη Σαλονίκη, ο Ντίνος Χριστιανόπουλος: το βράδυ που έγινε ο σεισμός Οι άνθρωποι έτρεξαν στα πάρκα. Στο...

Ιστορίες από τον σεισμό: Και φαινόταν τόσο βαρετό το καλοκαίρι.

Δεν μπόρεσα ποτέ να συνηθίσω αυτούς τους τοίχους. Μου ήταν και θα είναι πάντα ξένοι. Αν πνιγώ βγαίνω στο μπαλκόνι, βλέπω τις νεραντζιές στα...

Ιστορίες από τον σεισμό: Μα τί θα πη Οκτάνα

Σαρωτική αποδεικνύεται η ανθρώπινη (ψυχο)παθολογία όταν στηρίζεται απλώς και μόνο σε δονήσεις. Αναρωτιέσαι, σε κάνει δηλαδή το φαινόμενο και αναρωτιέσαι· αυτές είναι οι στιγμές...