N.Σ.

Γιατί γράφω στο Σαλιγκάρι; Κάτι γυρεύω – τι γυρεύω; Αφηγήσεις, ιστορίες – και τι διάολο σημαίνουν αυτά; Την κατοίκηση σε έναν κόσμο, σε έναν τόπο, άρα τη δημιουργία μιας δυνανατότητας, μιας δεύτερης ενδεχόμενης ζωής, μπας και ζήσω εκείνο που δεν έζησα, μπας και βρω τα πρόσωπα που πάντα ήθελα να δω αλλά ποτέ δεν τα κατάφερα. Μια δεύτερη ευκαιρία λοιπόν ― μάλλον αυτό γυρεύω.

«Άλμα ανόδου του ΕΚΠΑ» και άλλες τέτοιες ασυναρτησίες

Για όσους/ες είμαστε ακόμη στα Πανεπιστήμια τρώγοντας εκεί τις...

Aνάθεμα στην ποίηση

Ό,τι αγαπώ το υπερασπίζομαι. Τη δουλειά, τους οικείους, το...

Ερμηνεύοντας θανάτους: Goodbye, Lindita

Μου πήρε δυο βδομάδες να συνέλθω. Το λες και...

Για ένα τελευταίο βλέμμα. «Περασμένες ζωές» («Past Lives»)

  «Τι θα γινόταν αν;» - Δεν ξέρω - Ούτε εγώ *** Αναρωτιέμαι: «τι...

Στέλιος Φαϊτάκης. Ο θάνατος μια δεύτερη ζωή

Είναι φορές που ο βιολογικός θάνατος ανθρώπων που αγαπήσαμε,...

«Happy Death Day»

Ο Γιώργος και η Κατερίνα ήταν ανέκαθεν άτομα αντιδραστικά. Και αυτό όχι με τον τρόπο μιας σνομπαρίστικης ελίτ ή κάποιου επηρμένου μπουρζουά· όχι-όχι, δεν είναι καθόλου αυτό, απλώς ο Γιώργος και η...

« Θλιβερή η ζωή του ανθρώπου…»

Le ciel est blue Λέμε συχνά για το μεγαλείο της φύσης, για τις όμορφες εικόνες που μας χαρίζει, για τους θεσπέσιους ήχους και τις πλούσιες μυρωδιές της. Τίποτα όμως απ’ αυτά δεν μας...

Στοίχειωμα

L'homme est un adolescent diminué. M. Houellebecq Σάββατο βράδυ, νύχτα πανσέληνη, καθισμένοι αναπαυτικά σε θέσεις καβατζωτές. Ένα απαλό ανοιξιάτικο αεράκι ραπίζει γλυκά το πρόσωπό μου. Είχα κάνει τη σωστή επιλογή: ταινία σε θερινό σινεμά...

Ο ξένος και η κότα

To ήξερα ότι ήταν τρελός σας λέω, το ήξερα, και τι όμως; όλοι τρελοί είμαστε, άσε που τρεις μέρες συνεχώς μεθυσμένοι, όλα μπορούσες να τα περιμένεις, ειδικά εκείνη τη νύχτα είχαμε γίνει...

Ιδεολογία, τέχνη και λαϊκή αγορά

  Αργός περιπατητής ακολουθών  των φευγαλέων σκέψεών μου τον ειρμόν, βυθισμένος εις τα σκότη των κενών ονείρων μου. Μ. Μητσάκης, Ομιλίαι του δρόμου Στον flâneur της οικουμένης, Δημοσθένη   Σε πείσμα της παγκοσμιοποιημένης οικονομικής πολιτικής των δυτικών...

Σκέψεις για τον ελληνικό στρατό: προς έναν κομμουνισμό του σκατού

  Μύδροι εξαπολύονται τα τελευταία χρόνια για την αχρηστία της στρατιωτικής εκπαίδευσης. Ο στρατός γίνεται και αυτός βορά μιας μεταμοντέρνας κυρίαρχης σκέψης που ό,τι συγκροτεί την εθνική μας ταυτότητα το σχετικοποιεί και χλευαστικά...

Ένα τίποτα ζητάει να μιλήσει

Άκουσα τον παλμό ανάμεσα στα στήθη της, την ευωδία που ραίνει το χαμόγελό της. Νόμισα για μια στιγμή πως το ανεκπλήρωτο την ομορφαίνει· μα λέξεις δεν βρέθηκαν να περιγράψουν την ομορφιά της Φωκάς,...

Συν-ύπαρξη

Η στιγμή είναι στη σχισμή που το πρόσωπο διακρίνεται από κάθε στιγμή από κάθε πρόσωπο   Η σχισμή είναι στη στιγμή που το πρόσωπο βλέπεται μόνο στον εαυτό του μόνο στη στιγμή   μόνο στη σχισμή   Μόνος εκεί ανταπόδοτα ανυποχώρητα·   Για να γίνει αυτό πλέον: ο εαυτός του   Αυτός μόνο πλέον. Μόνον αυτός   Ή, το...