Αν ο χρόνος δεν φτάσει ποτέ
πού θα 'χουν πάει οι άδειες μέρες;
Κάθε φορά μια ερώτηση
Περιμένει να τη σώσουν
Περιμένει να της πουν
καλά τα λες
Κι εγώ
θέλω ασπρίζοντας να γίνω απάντηση.
Να γίνω χέρι
που να ξέρει...
Το καλοκαίρι τέλειωσε, οι διακοπές μοιάζουν εικόνες ήδη μακρινές κι αγαπημένες, οι πρώτες δροσούλες είναι γεγονός.
Κόντρα στη μουντάδα της εποχής, το Σαλιγκάρι σάς προσκαλεί στην πρώτη του εκδήλωση για τη νέα σεζόν:...
Σήμερα ένιωσα πάλι αυτή τη μοναξιά
που νιώθουν τα παιδιά χωρίς καθρέφτες.
Δεν ξέρω αν δεν αντισταθήκαμε αρκετά
αλλά οι πόλεις μας γίνανε φυλακές και δεν έχει τίποτα το μοντέρνο αυτό μέσα.
Είναι παλιό
όσο παλιός είναι...
Πρώτο στενό μετράω δέκα. Δε στρίβω.
Δεύτερο πέντε
καλύτερα
το επιχειρώ αλλά ήταν απλά κρυμμένοι.
Περνάω ανάμεσα
Μπλε πράσινοι.
Στη Στουρνάρη χάνω το μέτρημα. Κλούβες, μηχανάκια
καπελάκηδες και ρόμποκοπ
ριγέ ταινία.
Φτάνω.
Περνάει η βάρδια με ατέλειωτα ριφρές.
Περνάει η πορεία από κάτω.
Περνάει...
Στον ν.σ. και το camping
Chania για τη φιλοξενία
Τα τζιτζίκια
Η πελώρια μονστέρα πλάι στη φουντωτή φτέρη
Οι θεσπέσιοι κώλοι
Η πολιτική ορθότητα στην Τέχνη – γιατί ο ήρωας πενθώντας έναν παράφορο έρωτα χαμένο δεν πρέπει...
Αγαπητέ Θ.,
αγαπητέ Θήτα. Πάνε χρόνια που κυνηγώ το γύρισμα εκείνου του λαιμού, εκείνων των μαλλιών τον κυματισμό, μια γενικότερη στάση. Είχα ξεχάσει τα γυαλιά. Και, στο κάτω κάτω, έχετε κάπως αλλάξει.
Άλλαξα σπίτι.
Κάπου...
Σε φίλησα πριν μπεις στον ηλεκτρικό για να πας στους γονείς σου να περάσεις την καραντίνα. Γύρισα σπίτι και μύρισα στο πάπλωμα την κολόνια σου, ευχαριστημένος που μ’ αγαπάς. Σε μια βδομάδα...
Χρόνια τώρα πάλευα να το εξομολογηθώ και τώρα που οι συνθήκες με αναγκάζουν δε βρίσκω κάποιο λόγο να προβώ στην εκπλήρωση αυτής της επιθυμίας. Το τέλος πλησιάζει κι εγώ πρέπει να έρθω...
