Saligari

Μιχάλης Αντωνιάδης, Δύο ποιήματα

Πόλη, σε βλέπω Σ’ αυτήν την πόλη που δεν ξέρω...

Μπάμπουσκα

Ταξίδευαν τα μάτια και τα αυτιά μου Ο φλοιός του...

«Εδώ στεκόμασταν πολύ»

Στο ντοκιμαντέρ Πικροδάφνες (2021), η Πάολα Ρεβενιώτη ξαναβρίσκεται με...

Γιώργος Ματαλλιωτάκης: Έξι ποιήματα

ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ Οι λύκοι μπήκαν στο σπίτι. Ήχοι από σπασμένα πιάτα στην...

Ποίημα κολλημένο στην πόρτα του ηλεκτρικού

«Ήξερες ότι... Όταν στηρίζεσαι στις θύρες προκαλούνται βλάβες.   Όταν προκαλούνται βλάβες ο συρμός...

Βοώτης

Καθώς βγήκα από το μετρό στο σταθμό Μπαρμπές ένιωσα τον μαγιάτικο ήλιο στο πρόσωπό μου. Η άνοιξη είχε μπει για τα καλά και η πόλη τεντωνόταν καθώς ξυπνούσε από τη χειμερία νάρκη...

Τέχνη & Πολιτική ορθότητα

Ποια η σχέση τέχνης και πολιτικής ορθότητας; Μπορεί ένας συγγραφέας, ένας ζωγράφος, ένας μουσικός να εκφράζεται ελεύθερα ακόμα και αν αυτό θίγει ορισμένες ομάδες; Να υπερασπιζόμαστε την ελευθερία του λόγου σημαίνει ότι μπορούμε...

Η Μυρτιά

Το γέννησε η Μυρτιά το μωρό στραβό κι από τα γεννοφάσκια του, όπως άνοιξε το βλέμμα θαμπωμένο απ' το φως της ζωής έξω απ' τη μήτρα, έτσι κι έμεινε. Αν δεν ήταν...

Epipremnum Aureum

  Περίεργη η ζωή των φυτών Τα βλέπεις στέκουν όμορφα επιβλητικά αγέρωχα Με το στιλπνό τους φύλλωμα Λάμπουν Κι όμως ποιος ξέρει ποιο σαράκι τους κατατρώει τα ριζικά Κάτω απ' την επιφάνεια Βαθιά στις...

Επιστροφή

Τι μεγάλο κρίμα: η μνήμη να μην έχει σώμα, έστω σώμα ανέμου μέσα απ’τα φύλλα μιας χαμηλής ελιάς που σου ζεσταίνει το πρόσωπο, πιότερο και απ’τον ήλιο αρχές αποκαλόκαιρου. Τι μεγάλο κρίμα, η μνήμη να μην έχει το...

Ο νυχτομπόμπιρας

Τι ζητάει ο νυχτομπόμπιρας μεσημέρι στο σαλόνι μου; Τι κάνεις εδώ; Γιατί δεν κοιμάσαι; Πήγαινε γρήγορα στο κρεβάτι σου, του λέω. Απομακρύνθηκε τρέχοντας, χώθηκε στο κρεβάτι του, κουκουλώθηκε με την κουβέρτα του και αποκοιμήθηκε δίχως...

Τρυφερά πόδια

i Τα ’χουν πει πριν από μένα άλλοι εδώ και καιρό Τους λέγανε Ινδιάνους τότε Δυτικοί χαζοί (δυτικός εγώ) Τώρα θεωρείται ρατσιστικό Πέρα από τον χαρακτηρισμό Δεν βλέπω σε κάτι να άλλαξε η στάση τους Χαιρετώ τον Καπιταλισμό Ας κατηγορηθώ...

Καλά τα λες

Αν ο χρόνος δεν φτάσει ποτέ πού θα 'χουν πάει οι άδειες μέρες; Κάθε φορά μια ερώτηση Περιμένει να τη σώσουν Περιμένει να της πουν καλά τα λες Κι εγώ θέλω ασπρίζοντας να γίνω απάντηση. Να γίνω χέρι που να ξέρει...