Πηχτή, κολλώδης δυστυχία σαν πίσσα που έχει γίνει ένα με την άσφαλτο καιγόμενη κάτω από τον ήλιο της κεκαλυμμένης σου ευγένειας.
Μια προσπάθεια κάλυψης αυλακώσεων του άτεγκτου παρελθόντος οδηγούμενη σε κακόμορφη, έστω κακόγουστη,...
Αίμα στα χέρια μου
Το αμάξι που πέθανε μέσα ο γάτος μου, μου δημιουργεί τώρα πια μια νοσηρή απέχθεια.
Είναι λες και η μυρωδιά του θανάτου δεν έφυγε ποτέ από μέσα.
Ακόμα και μετά από...
Η Νοσταλγία είναι ιδιόμορφη ερωμένη (καλοπληρωμένη πόρνη)
Μυρωδιές καλοκαιριού
γεύσεις χειμώνα
καθίσματα με φίλους
πιστούς συντρόφους
στο άκρο της γλώσσας
«Θυμάσαι τότε;»
τα γέλια γίνονται δάκρυα
Η Νοσταλγία είναι ιδιόμορφη εταίρα (πουτάνα πολυτάλαντη)
Πληρώνεις με τον χρόνο σου
την αναπόληση του...
Είμαι το παιδί των στείρων μητέρων.
Ο πατέρας της αγέννητης Φαίδρας.
Ο αιώνιος σύζυγος των παραμελημένων γυναικών.
Το πόδι του ακρωτηριασμένου.
Η παιδική χαρά στη Γάζα.
Ο βαπτισμένος νόθος.
Οι οργασμοί των παρθένων.
Είμαι το σκουπίδι των συμβολαίων της...
Οι τρίχες σου, εκείνες κάτω από τον αφαλό, μοιάζουν με κύματα που σε προκαλούν να κολυμπήσεις μέσα σ’αυτά. Θα φτάσω άραγε κάποτε προς τον νότο;
Η αδάμαστη κίνησή τους με καθηλώνει. Στην προσπάθειά...
Κι ο Σαμάνος είπε: «Αυτό που λείπει είναι το γιατί, γιατί επιλέγεις, ό,τι επιλέγεις».
Το ένα φτερό είπε: «Επιλέγεις ή βαδίζεις σε μονοπάτι που φτιάχτηκε για σένα χωρίς εσένα».
Το κεφάλι μου πονούσε φρικτά,...
Μούσα σαν και τη δική μου
Ωχριά στο φως των δρόμων
Έρπεται στην παγωνιά των υπονόμων
Εγκυμονεί μέσα στην πληγή μου
Μούσα σαν και τη δική μου
Αλμύρα σπέρνει στους βουβώνες
Ανθίζει μέσα στους χειμώνες
Στα σκλαβοπάζαρα διαμορφώνει την...
Από κείνο το βράδυ
ένα ρήμα κατατρώει
καθημερινά την ψυχή μου
«έρχομαι».
Οι μέρες που ήρθες
οι μέρες που δεν ήρθες
αυτές που θα ’ρχόσουν
κι οι άλλες που η ψυχή μου
φώναζε τόσο δυνατά
«έλα».
Στην αναμονή σου πώς να ανθίσουν...
