Saligari

Την πιο βαθιά ώρα της νύχτας

Τον Αύγουστο την πιο βαθιά ώρα της νύχτας μια λιτανεία σπάει...

οξύ κι’ αλόη

Δεν ξέρω πως είναι να μην έχεις βαθιά συναισθήματα....

Αθηνά Αραπάκη, Δύο ποιήματα

Success Story Η Ελλάδα είναι αναμφίβολα μια ιστορία επιτυχίας. Στα είκοσι έξι...

Μιχάλης Αντωνιάδης, Δύο ποιήματα

Πόλη, σε βλέπω Σ’ αυτήν την πόλη που δεν ξέρω...

Μπάμπουσκα

Ταξίδευαν τα μάτια και τα αυτιά μου Ο φλοιός του...

Ο νυχτομπόμπιρας

Τι ζητάει ο νυχτομπόμπιρας μεσημέρι στο σαλόνι μου; Τι κάνεις εδώ; Γιατί δεν κοιμάσαι; Πήγαινε γρήγορα στο κρεβάτι σου, του λέω. Απομακρύνθηκε τρέχοντας, χώθηκε στο κρεβάτι του, κουκουλώθηκε με την κουβέρτα του και αποκοιμήθηκε δίχως...

Τρυφερά πόδια

i Τα ’χουν πει πριν από μένα άλλοι εδώ και καιρό Τους λέγανε Ινδιάνους τότε Δυτικοί χαζοί (δυτικός εγώ) Τώρα θεωρείται ρατσιστικό Πέρα από τον χαρακτηρισμό Δεν βλέπω σε κάτι να άλλαξε η στάση τους Χαιρετώ τον Καπιταλισμό Ας κατηγορηθώ...

Καλά τα λες

Αν ο χρόνος δεν φτάσει ποτέ πού θα 'χουν πάει οι άδειες μέρες; Κάθε φορά μια ερώτηση Περιμένει να τη σώσουν Περιμένει να της πουν καλά τα λες Κι εγώ θέλω ασπρίζοντας να γίνω απάντηση. Να γίνω χέρι που να ξέρει...

ΞΕΡΩ ΤΙ ΔΙΑΒΑΣΕΣ

Το καλοκαίρι τέλειωσε, οι διακοπές μοιάζουν εικόνες ήδη μακρινές κι αγαπημένες, οι πρώτες δροσούλες είναι γεγονός. Κόντρα στη μουντάδα της εποχής, το Σαλιγκάρι σάς προσκαλεί στην πρώτη του εκδήλωση για τη νέα σεζόν:...

Γενάρης

Σήμερα ένιωσα πάλι αυτή τη μοναξιά που νιώθουν τα παιδιά χωρίς καθρέφτες. Δεν ξέρω αν δεν αντισταθήκαμε αρκετά αλλά οι πόλεις μας γίνανε φυλακές και δεν έχει τίποτα το μοντέρνο αυτό μέσα. Είναι παλιό όσο παλιός είναι...

17 Ν

Πρώτο στενό μετράω δέκα. Δε στρίβω. Δεύτερο πέντε καλύτερα το επιχειρώ αλλά ήταν απλά κρυμμένοι. Περνάω ανάμεσα Μπλε πράσινοι. Στη Στουρνάρη χάνω το μέτρημα. Κλούβες, μηχανάκια καπελάκηδες και ρόμποκοπ ριγέ ταινία. Φτάνω. Περνάει η βάρδια με ατέλειωτα ριφρές. Περνάει η πορεία από κάτω. Περνάει...

Μικρός απολογισμός ενός Αυγούστου*

Στον ν.σ. και το camping Chania για τη φιλοξενία Τα τζιτζίκια Η πελώρια μονστέρα πλάι στη φουντωτή φτέρη Οι θεσπέσιοι κώλοι Η πολιτική ορθότητα στην Τέχνη – γιατί ο ήρωας πενθώντας έναν παράφορο έρωτα χαμένο δεν πρέπει...

Σχετικά με τα ροδάκινα: μία συνέχεια

Αγαπητέ Θ., αγαπητέ Θήτα. Πάνε χρόνια που κυνηγώ το γύρισμα εκείνου του λαιμού, εκείνων των μαλλιών τον κυματισμό, μια γενικότερη στάση. Είχα ξεχάσει τα γυαλιά. Και, στο κάτω κάτω, έχετε κάπως αλλάξει. Άλλαξα σπίτι. Κάπου...