Saligari

Την πιο βαθιά ώρα της νύχτας

Τον Αύγουστο την πιο βαθιά ώρα της νύχτας μια λιτανεία σπάει...

οξύ κι’ αλόη

Δεν ξέρω πως είναι να μην έχεις βαθιά συναισθήματα....

Αθηνά Αραπάκη, Δύο ποιήματα

Success Story Η Ελλάδα είναι αναμφίβολα μια ιστορία επιτυχίας. Στα είκοσι έξι...

Μιχάλης Αντωνιάδης, Δύο ποιήματα

Πόλη, σε βλέπω Σ’ αυτήν την πόλη που δεν ξέρω...

Μπάμπουσκα

Ταξίδευαν τα μάτια και τα αυτιά μου Ο φλοιός του...

Τρεις πολύ σύντομες πράξεις

Σε φίλησα πριν μπεις στον ηλεκτρικό για να πας στους γονείς σου να περάσεις την καραντίνα. Γύρισα σπίτι και μύρισα στο πάπλωμα την κολόνια σου, ευχαριστημένος που μ’ αγαπάς. Σε μια βδομάδα...

Το τέλος του κόσμου

Χρόνια τώρα πάλευα να το εξομολογηθώ και τώρα που οι συνθήκες με αναγκάζουν δε βρίσκω κάποιο λόγο να προβώ στην εκπλήρωση αυτής της επιθυμίας. Το τέλος πλησιάζει κι εγώ πρέπει να έρθω...

Μικρή των προσδοκιών λουτρόπολη

Πηχτή, κολλώδης δυστυχία σαν πίσσα που έχει γίνει ένα με την άσφαλτο καιγόμενη κάτω από τον ήλιο της κεκαλυμμένης σου ευγένειας. Μια προσπάθεια κάλυψης αυλακώσεων του άτεγκτου παρελθόντος οδηγούμενη σε κακόμορφη, έστω κακόγουστη,...

Αίμα στα χέρια μου // Νίκος Κάππα

Αίμα στα χέρια μου Το αμάξι που πέθανε μέσα ο γάτος μου, μου δημιουργεί τώρα πια μια νοσηρή απέχθεια. Είναι λες και η μυρωδιά του θανάτου δεν έφυγε ποτέ από μέσα. Ακόμα και μετά από...

Κεφάλαιο (…)

Η Νοσταλγία είναι ιδιόμορφη ερωμένη (καλοπληρωμένη πόρνη) Μυρωδιές καλοκαιριού γεύσεις χειμώνα καθίσματα με φίλους πιστούς συντρόφους στο άκρο της γλώσσας «Θυμάσαι τότε;» τα γέλια γίνονται δάκρυα Η Νοσταλγία είναι ιδιόμορφη εταίρα (πουτάνα πολυτάλαντη) Πληρώνεις με τον χρόνο σου την αναπόληση του...

Τίτλοι ευγενείας

Είμαι το παιδί των στείρων μητέρων. Ο πατέρας της αγέννητης Φαίδρας. Ο αιώνιος σύζυγος των παραμελημένων γυναικών. Το πόδι του ακρωτηριασμένου. Η παιδική χαρά στη Γάζα. Ο βαπτισμένος νόθος. Οι οργασμοί των παρθένων. Είμαι το σκουπίδι των συμβολαίων της...

Τρίχες, λιμάνι ξεμυαλίσματος

Οι τρίχες σου, εκείνες κάτω από τον αφαλό, μοιάζουν με κύματα που σε προκαλούν να κολυμπήσεις μέσα σ’αυτά. Θα φτάσω άραγε κάποτε προς τον νότο; Η αδάμαστη κίνησή τους με καθηλώνει. Στην προσπάθειά...

Κεφάλαιο 101

Κι ο Σαμάνος είπε:  «Αυτό που λείπει είναι το γιατί, γιατί επιλέγεις, ό,τι επιλέγεις». Το ένα φτερό είπε:  «Επιλέγεις ή βαδίζεις σε μονοπάτι που φτιάχτηκε για σένα χωρίς εσένα». Το κεφάλι μου πονούσε φρικτά,...