Το γέννησε η Μυρτιά το μωρό στραβό κι από τα γεννοφάσκια του, όπως άνοιξε το βλέμμα θαμπωμένο απ' το φως της ζωής έξω απ' τη μήτρα, έτσι κι έμεινε. Αν δεν ήταν...
Περίεργη η ζωή των φυτών
Τα βλέπεις στέκουν
όμορφα επιβλητικά αγέρωχα
Με το στιλπνό τους φύλλωμα
Λάμπουν
Κι όμως ποιος ξέρει ποιο
σαράκι τους κατατρώει τα ριζικά
Κάτω απ' την επιφάνεια
Βαθιά στις...
Τι μεγάλο κρίμα:
η μνήμη να μην έχει σώμα,
έστω σώμα ανέμου μέσα απ’τα φύλλα μιας χαμηλής ελιάς
που σου ζεσταίνει το πρόσωπο, πιότερο και απ’τον ήλιο
αρχές αποκαλόκαιρου.
Τι μεγάλο κρίμα,
η μνήμη να μην έχει το...
Τι ζητάει ο νυχτομπόμπιρας μεσημέρι στο σαλόνι μου;
Τι κάνεις εδώ; Γιατί δεν κοιμάσαι; Πήγαινε γρήγορα στο κρεβάτι σου, του λέω.
Απομακρύνθηκε τρέχοντας, χώθηκε στο κρεβάτι του, κουκουλώθηκε με την κουβέρτα του και
αποκοιμήθηκε δίχως...
i Τα ’χουν πει πριν από μένα άλλοι
εδώ και καιρό
Τους λέγανε Ινδιάνους τότε
Δυτικοί χαζοί (δυτικός εγώ)
Τώρα θεωρείται ρατσιστικό
Πέρα από τον χαρακτηρισμό
Δεν βλέπω σε κάτι να άλλαξε η στάση τους
Χαιρετώ τον Καπιταλισμό
Ας κατηγορηθώ...
Αν ο χρόνος δεν φτάσει ποτέ
πού θα 'χουν πάει οι άδειες μέρες;
Κάθε φορά μια ερώτηση
Περιμένει να τη σώσουν
Περιμένει να της πουν
καλά τα λες
Κι εγώ
θέλω ασπρίζοντας να γίνω απάντηση.
Να γίνω χέρι
που να ξέρει...
Το καλοκαίρι τέλειωσε, οι διακοπές μοιάζουν εικόνες ήδη μακρινές κι αγαπημένες, οι πρώτες δροσούλες είναι γεγονός.
Κόντρα στη μουντάδα της εποχής, το Σαλιγκάρι σάς προσκαλεί στην πρώτη του εκδήλωση για τη νέα σεζόν:...
Σήμερα ένιωσα πάλι αυτή τη μοναξιά
που νιώθουν τα παιδιά χωρίς καθρέφτες.
Δεν ξέρω αν δεν αντισταθήκαμε αρκετά
αλλά οι πόλεις μας γίνανε φυλακές και δεν έχει τίποτα το μοντέρνο αυτό μέσα.
Είναι παλιό
όσο παλιός είναι...
